Oproep: wie weet raad ?

Iedereen heeft het wel eens meegemaakt: een verzekering die moeilijk doet om te betalen. Vervelend, frustrerend, even mopperen, even klagen, en dan terug vergeten. Niemand die er iets aan doet/kan doen, dus het systeem zoals het is, blijft bestaan. Maar wat als we wel voor een verandering kunnen zorgen door krachten en ideeën te bundelen en te delen?

Hierbij enkele vragen die ik me stel en waar ik graag een antwoord op zou bekomen:
Wat als deze onwil leidt tot een chronisch letsel? Hoe ver mogen verzekeringen gaan? Hoe ver durven verzekeringen gaan?
Waar ligt de grens van de redelijkheid als tientallen rapporten van artsen, radiografieën, getuigen edm op tafel liggen?
Zijn mensen werkelijk herleid tot statistieken? Kan dat zomaar, dat universitair onderzoek genegeerd wordt?
Hoe zit dat met de deontologische code van de artsen? Wat zegt de wet en hoe ziet de realiteit er uit?
Termen als 'onpartijdigheid', 'onafhankelijkheid', 'objectiviteit' - betekenen zij eigenlijk nog iets vandaag?
Wat is de waarde van al die regels, procedures, codes en wetteksten als deskundigen zonder enige sanctie levens kunnen verwoesten?
Wat is eigenlijk nog het nut voor de consument om een verzekering te betalen als deze geen bescherming biedt?
Hoe is het mogelijk dat mensen alles wat ze bezitten, moeten verkopen om te kunnen overleven?
Is het normaal dat hulp en provisies toegezegd worden om nadien terug ingetrokken te worden? Of dat eerst de boekhouding en de lopende contracten uitgepluisd worden, om nadien pas een medisch onderzoek te laten doorgaan? Waarbij het oordeel al vast staat nog voor er een woord gezegd wordt? Hoe geloofwaardig of ernstig is dat nog?
Kan er gestreefd worden naar een systeem waarbij rechters, zelfs voor een medisch expertiseverslag op tafel ligt, kunnen ingrijpen
om verergering van letsels te voorkomen? Waarom is dat op vandaag nog niet zo? Hoeveel mensen zitten eigenlijk in deze situatie?
Hoeveel mensen hebben vandaag medische of andere hulp nodig, maar krijgen die niet en lopen daardoor een chronisch letsel op?
Hoeveel mensen worden verplicht om zich te forceren om toch maar verder te kunnen?
Hoeveel mensen gingen de voorbije jaren failliet, omdat ze jarenlang moeten wachten op de uitbetaling van een of andere verzekering?
Hoe komt het dat in de arbeidswetgeving, de verzekering moet aantonen dat een letsel niet op de werkvloer gebeurd is, terwijl
in de verkeerswetgeving de bewijslast omgekeerd wordt en het slachtoffer moet aantonen dat een letsel wel tijdens het ongeval opgelopen is?Vanwaar deze discrepantie?
Waar is de menselijkheid in ons huidig systeem gebleven?


Laat dit tegelijk een positief verhaal zijn, van creatief omgaan met de uitdagingen des levens en durven vechten voor je droom.

Onder het motto: meerdere hoofden weten meer dan 1, hierbij een uitnodiging om even mee te denken en ideeën te delen








Hier kan je het persbericht lezen.



Hierbij enkele reacties:

Als iemand zijn been breekt, en je steekt dit been in de plaaster, maar na een week haal je die plaaster er af, en loopt die persoon terug op dat been, dan zal dit been na 6 weken niet genezen zijn. Ligamentaire letsels kan je niet in de plaaster steken. Dat betekent niet dat ze vanzelf genezen, al zeker niet als je je constant overbelast. (arts)

Om het cru te stellen, kan iedere verzekering in theorie iedere uitbetaling weigeren bij nek- en rugletsels. Om met 100 % zekerheid te bewijzen dat je voor een ongeval geen letsel had, en na het ongeval wel een letsel hebt, zou je in principe iedere dag een RX of MRI of liever nog beiden moeten laten nemen, om te kunnen bewijzen dat je de dag van het ongeval of de dag nadien plots wel een letsel had. Dit is de enige manier om met 100 % zekerheid te bewijzen dat je letsel tijdens een ongeval veroorzaakt werd. Wie beschermd wil zijn tegen onwil van verzekeringen, kan zich dus beter iedere dag aanbieden op de dienst radiologie. Wie dat niet doet, hangt volledig af van de integriteit van de verzekeringsarts die het dossier behandelt.(arts)

Verzekeringen zijn reuzen, wij zijn dwergen. Een verzekering doet wat ze wil en daar kan niemand iets tegen beginnen. (particulier)

Spijtig dat je niet in vaste loondienst werkte. Was dat het geval geweest, dan had je een arbeidsongeval gehad want je was op weg naar de paarden in het kader van je beroep toen het ongeval gebeurde. Helaas, je bent zelfstandig ... dus trek je plan, je valt onder de verkeerswetgeving (advocaat)

Letselschade heeft vandaag de dag maar weinig meer te maken met medische feiten. Het is onderhandelen, meer niet. In het ene dossier geeft expert X een beetje toe, de volgende keer dat ze elkaar kruisen geeft expert Y een beetje toe, en zo gaat het verder en verder. De wereld van artsen-experten is nu eenmaal te klein in ons land. Iedereen kent iedereen. (expert)

Een rechter zal nooit een vonnis uitspreken zonder een medisch verslag. Meestal gaat een rechter ook gewoon het advies in het medisch verslag volgen. Rechters hebben gewoon geen tijd om alle stukken zelf na te lezen. Ze gaan er van uit dat het medisch verslag objectief is opgesteld. (makelaar)

Het enige dat je kan doen is wachten op een medisch verslag en hopen dat dit gebaseerd is op medische feiten. Er is nu eenmaal niets aan te doen als je intussen je huis moet verkopen of failliet gaat. Dat is dan een discussie achteraf tussen de advocaten. (advocaat)

Ik heb inderdaad verschillende dossiers in behandeling waar na een jaar nog steeds geen provisie is uitbetaald. Mijn cliënten hebben het inderdaad moeilijk. Jouw dossier is geen uitzondering. (advocaat)

Rechters en gerechtsdeskundigen gaan er van uit dat het jouw verantwoordelijkheid is om in te staan voor je medische verzorging en bijstand via hulp door derden. Het is niet hun probleem dat je deze medische verzorging of bijstand via hulp door derden niet of niet meer kan betalen. Dit is jouw verantwoordelijkheid. (expert)

Het is inderdaad zo dat de zaak eerder op de lange baan geschoven wordt bij kleine zelfstandigen. Als zij niet werken, komt er geen of onvoldoende geld binnen. De zelfstandigen gaan op de duur, pijn of geen pijn, terug aan het werk om voor inkomsten te kunnen zorgen. Dat verkort de periode van arbeidsongeschiktheid en komt dus goedkoper uit. (makelaar)

Het heeft weinig zin om u illusies te maken. De statistieken laten zien dat alles wat nekletsels aanbelangt, beperkt is tot maximaal 3 maanden 100 % arbeidsongeschiktheid - zelfs voor mensen die hun nek breken - en dit totaal los van het feit of de arbeidsongeschiktheid in werkelijkheid 1 maand, 3 maand, 6 maand, 1 jaar of langer duurde. De tabellen zijn gebaseerd op de herstelperiode van de gemiddelde mens. (expert)

En, wat heeft de Orde der Geneesheren hier op te zeggen? (particulier) Goede vraag, ik ga het hen even vragen. Wordt vervolgd.

Reacties kan u achterlaten onder deze blog.