dinsdag 8 september 2009

is de mens een aapje?

dit heeft op zich helemaal niets met coachen met paarden te maken, maar ik wilde het toch even kwijt.

daarnet ben ik gaan winkelen in de Delhaize van Aalst. daar hebben ze nieuwe mandjes. met WIELETJES !

yep, u kan het mandje dus gewoon om de arm dragen zoals voorheen, of u kan het voorttrekken dankzij de wieletjes die er onderaan aan bevestigd zijn.

tot mijn grote verbazing sleurden de meeste mensen de mandjes mee aan de arm. goed gek, wie wil nu nodeloos met zo'n gewicht rondzeulen als het ook anders kan?

uw Equibooster natuurlijk niet geaarzeld en hop, de wieletjes eruit en trekken maar. een heerlijk gevoel ! precies alsof je terug een kleuter bent en een auto of tractor met zo'n stang achter je aan trekt.

met zo'n mandje door de winkel crossen - ik geef toe, het was pure FUN - is natuurlijk een vreemd zicht. dat zijn de mensen niet "gewoon". dat is "abnormaal". dat past totaal niet bij wat men van een "volwassene" verwacht. dat past niet in het klassieke winkelbeeld. "volwassenen" moeten zich "gedragen". maar wie maakt die regels? waar staan die opgeschreven dan?

en rarara ... toen ik een gang of drie verder was, zag ik enkele andere mensen ook het gewicht van hun arm halen en de wieletjes gebruiken. toen waren ze al met vier ... en toen ik klaar was met winkelen, liep niemand nog met het mandje aan de arm. liep iedereen dus als een kleuter door de Delhaize.


dit voorbeeld is frappant over hoe mensen zich spiegelen aan elkaar en elkaar naäpen en goedkeuring zoeken bij elkaar. "ok, als die het doet, zal het wel ok zijn zeker? dus ga ik het zelf ook maar doen." zijn mensen soms beschaamd om zichzelf te zijn? durven mensen zichzelf niet meer zijn? wie gaat nu uit vrije wil zijn lichaam belasten terwijl het niet strikt noodzakelijk is? een nieuw fenomeen: peer pressure in de supermarkt.


moraal van het verhaal: het levert je weinig voordeel op om te doen wat mensen van je verwachten - of wat je DENKT dat mensen van je verwachten. je beleeft veel meer plezier in je leven als je gewoon doet waar je je goed bij voelt - los van wat anderen daar over denken. ook al gedraag je je volgens sommige mensen "een beetje gek". is dat zo belangrijk dan, wat anderen over je denken? wat win jij er bij, als iedereen denkt dat jij 'goed' bent? heb je echt anderen nodig om een positief zelfbeeld te hebben? volstaat het niet dat jij je goed voelt bij wat je doet? jouw waarden zijn hun waarden niet, en omgekeerd. je kan KIEZEN om jezelf te zijn, of je kan kiezen om een leven lang toneel te spelen. maar vroeg of laat begint het te wringen, als je toneel speelt. dan geraak je uit balans. en trouwens: gek zijn doet geen zeer, toch?

Abraham heeft hier ook zijn woordje over te zeggen:
"Our Diversity Supports Our Individual Freedoms... While your societies continue to try to dictate and enforce human behavior to please the majority - because of your diversity, it continues to be an uncomfortable struggle that, again and again, falls of its economic weight. There simply is not enough money in the world to buck the natural currents of individual freedom and independence of thought."


ik had in ieder geval een LEUKE winkelervaring. goed gedaan Delhaize. jullie laten met dit idee mensen toe om heel even terug kind te zijn zonder dat ze scheef bekeken worden - of het gevoel hebben scheef bekeken te worden (hemel en aarde verschil !!) - of zich beschaamd voelen. en tegelijk te shoppen zonder gewicht aan de arm. nu nog de prijzen wat naar omlaag en het zit helemaal goed.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten