maandag 28 februari 2011

1 maand Chez Oro

Precies een maand geleden zetten we onze krabbel onder de notariële akte, waardoor het Paardencoaching Center - in theorie althans - een feit werd.

Onze eerste maand hier hadden we ons eerlijk gezegd lichtjes anders voorgesteld. De eerste Franse foyers zouden er al 2 weken paardencoaching opzitten hebben, de eerste workshops voor Benelux cliënten zouden in de krokus- en paasvakantie plaatsvinden, de omheiningen zouden gerepareerd zijn, en onze primeur, die we nog even geheim houden, zou op punt staan. Onze planning 2011-2012 zou op punt staan en samenwerkingsverbanden zouden opgezet zijn.

Het is wel eventjes anders uitgedraaid dan voorzien. Na een relatieve rustperiode in januari hadden we goede hoop voor wat betreft onze gezondheid en het herwinnen van onze fysieke kracht. Sinds midden januari was het omvallen eindelijk gestopt. De realiteit toonde de voorbije maand een ander plaatje met hoogtepunt op zaterdag, toen we ons ... gevloerd door een hamer in de modder bevonden.

Van ons idee om geleidelijk aan op te bouwen, kwam niet veel in huis. Paarden zijn geen machines die je even op OFF kan zetten. Ze hebben iedere dag eten en drinken en verzorging nodig. En dat werk blijkt te hoog gegrepen voor wat het lichaam momenteel aankan.

Het gevolg: naast de nek- en hoofdpijn zitten we nu ook met een geblokkeerde rug. Kinesitherapie heeft weinig effect, omdat nek en rug iedere dag weer belast worden. Dus doen we nu osteo en zijn we gestart met glucosamine onder het motto 'baat het niet dan schaadt het niet'. Alhoewel we ook in Frankrijk sociale zekerheidsbijdragen betalen, kunnen deze niets doen, want 'het ongeval is in België gebeurd en dient door de Belgische verzekering opgevangen te worden'. Die verzekering heeft tot op heden niet 1 euro uitbetaald. De Belgische sociale diensten lieten weten enkel diensten te verlenen in België. Zo kan je dus nergens terecht, alhoewel je in 2 landen betaalt. Ja, er is nog werk in het eengemaakte Europa ...

Zaterdag woedde hier een hevige storm, met als gevolg dat materiaal van de buurman bij ons terechtkwam en de omheining het begaf. Leuk, dixit Impresse, kunnen we lekker de omgeving gaan verkennen, en weg was ze, gevolgd door Oro en Feinheit. Pantertje bleef braaf wachten in de weide. Het scenario dat daarop volgde, lijkt me wel iets voor zo'n zwart-wit slapstick comedy uit de jaren '30, genre Charly Chaplin. Buurvrouw Joëlle, in der haast opgetrommeld - na een minuut stond ze hier, godzijdank - en ikzelf, in het pikkedonker, in de gietende regen, onder oorverdovend gedonder en gebliksem, achter de paarden aan, Joëlle in een spurt, ik in slow motion. Het duurde een uur voor we ze terug in de weide kregen. Daarna weidepalen kloppen met zo'n reuze mokerhamer en de gebroken draad terug aan elkaar knopen. En dat was er duidelijk te veel aan, want enkele tellen later kuste ik de grond ...

Ik barstte uit in luid gelach, want toen ik daar in de modder lag, dacht ik triomfantelijk bij mezelf 'nu hebben de paarden en ik toch terug iets gemeenschappelijks - we hebben allemaal een modderkleed aan !' en weerklonken de woorden van mijn wijze dokter in mijn hoofd: 'Luister naar je lichaam. Als je lichaam stop zegt, moet je stoppen.' Beste dokter, het lichaam stopt vanzelf ... trust me, I know. Rechtkruipen was een ander paar mouwen. Chapeau voor buurvrouw Joëlle, die, zo verzopen als een verdronken kat, bij het hele gebeuren heel rustig en kalm bleef alhoewel ze eigenlijk een beetje bang is van paarden.

Dus nee beste lezers, het is niet altijd rozegeur en maneschijn Chez Oro. Eigenlijk is het knap lastig bij momenten. Gelukkig zijn de hulptroepen op komst. Ze komen geen dag te vroeg. Ik kijk er alvast naar uit.

Het mooie aan het verhaal is, dat hier nog echte solidariteit leeft tussen mensen. Het kan ook niets anders. Franse landbouwers zijn op elkaar aangewezen voor wederzijdse hulp. S'entre-aider, heet dat hier. Mooi woord hé. Het ongeval bracht ons ook naar een Inipi, een Lakotah helingsritueel.

Al bij al denk ik toch dat ik hier nog een tijdje blijf, jobaanbiedingen van bezorgde vrienden om terug consulting werk zonder de paarden te gaan doen, ten spijt.


Some things you're not letting happen right now because the timing isn't perfect for you. Some you're not letting happen because you are very aware of where you are. But all things, as they are happening, are happening in perfect order. And if you will relax and begin saying, "Everything in its perfect time. Everything is unfolding. And I'm enjoying where I am now, in relationship to where I'm going. Content where I am, and eager for more," that is the perfect vibrational stance.



Abraham-Hicks


Excerpted from the workshop in Kansas City, KS on Wednesday, September 17th, 2003 # 729

donderdag 24 februari 2011

Waarom ouders zelf hun kind leren begeleiden met paarden ?


Verschillende redenen liggen aan de basis van dit concept.

Ten eerste is de vraag naar paardencoaching voor kinderen het voorbije jaar sterk gestegen. Tegelijk is het aanbod gekwalificeerde paardencoaches in ons land heel beperkt. Ernstige paardentherapeuten en –coaches zitten vaak met wachtlijsten. Een groot aantal kinderen valt uit de boot.

Daarnaast leeft het probleem van de beschikbaarheid van de infrastructuur. De meeste paardentherapeuten en paardencoaches werken op een manège. Dat betekent dat de pistes in het weekend, op woensdagnamiddag en na de schooluren, m.a.w. net in de uren dat kinderen kunnen komen paardencoachen, bezet zijn voor paardrijles. Het aantal manèges met meerdere pistes is beperkt. Geen enkele manège kan full time een piste ter beschikking stellen voor therapie of coaching met paarden. Kinderen moeten naar school en kunnen niet tussen 9 u en 16 u naar de paardencoaching komen. Paardencoaches die op een weide werken, kunnen ’s winters bezwaarlijk kinderen paardencoachen – het is of te koud, of te nat, of te snel donker.

Daarnaast is paardencoaching, omwille van de hoge vaste kosten die aan het beroep verbonden zijn, vrij duur. De ziekteverzekering voorziet geen tussenkomst. Veel ouders willen wel paardencoaching voor hun kinderen, maar kunnen dit eenvoudigweg niet of moeilijk betalen.

Tel daarbij de tijd die in de verplaatsing van en naar de paardencoaching kruipt. Toen ik nog in Vlaanderen werkte, reden sommige ouders 1 tot 2 uur heen én terug, om een uurtje paardencoaching te voorzien voor hun kind. Ze verliezen er enorm veel tijd mee. Door zelf met een verzorgpaard, dicht bij hun woning, aan de slag te kunnen, kunnen ouders niet alleen veel geld, maar ook veel tijd besparen.

Details: http://www.equiboost.com/nl/paardencoaching-voor-en-met-je-kind-103/

dinsdag 22 februari 2011

Autisme - vakantie tussen de paarden, paardencoaching en vorming op maat

Steeds meer mensen die geconfronteerd worden met een Autisme Spectrum Stoornis (ASS), zowel volwassenen als kinderen, vinden de weg naar paarden en naar paardencoaching in het bijzonder. De impact van paarden op mensen met autisme mag inderdaad spectaculair genoemd worden. Als geen ander reageren ze op paarden - en omgekeerd. Als paardencoach is de ontmoeting tussen de Equiboosters en iemand met een ASS keer op keer een bijzondere verrijking. Ja, mensen met autisme of het Asperger syndroom zijn ‘anders’. Maar gelet op wat de Equiboosters laten zien, zijn ze in onze ogen veel ‘wijzer’, en vooral authentieker dan de ‘normale’ mensen … De term ‘stoornis’ stuit ons eerlijk gezegd enigszins tegen de borst. Elk van ons kan namelijk veel leren van mensen met een ASS. Daarnaast stellen we vast dat artsen steeds vaker de diagnose ‘autisme’ uitspreken, terwijl dat in de praktijk niet altijd het geval blijkt te zijn. Medici hebben tot op heden geen consensus bereikt over de oorzaken van autisme of welk deel van de hersenen het nu precies is dat ‘anders’ zou werken. Onderzoek met hersenscans en nieuwe software is momenteel lopende in het buitenland.

Wat er ook van zij, Equiboost wenst extra aandacht te schenken aan mensen met een Autisme Spectrum Stoornis. Chez Oro opent begin juli zijn deuren voor deze unieke mensen en hun ouders/begeleiders. Gedurende zes dagen behoort het Paardencoaching Center hen toe en staan de Equiboosters tot hun dienst. Tegelijk wil Equiboost aan ouders en/of begeleiders de basisbeginselen van paardencoaching voor mensen met een ASS aanleren, zodat zij na afloop van deze workshop zelf op een verantwoorde, veilige en paardvriendelijke manier, elk volgens eigen noden en wensen, op een autonome manier aan de slag kunnen met een verzorgpaard - waar, wanneer en zoveel zij willen.


Het 4-in-1 zomerconcept: vakantie - paardencoaching - herbronning - gepersonaliseerde training op maat

U verblijft samen met de andere deelnemers in de hoevewoning Chez Oro. ’s Voormiddags bent u vrij om het domein en de omgeving te verkennen, te wandelen, te spelen, boodschappen te doen, te mediteren in ons bos, te lezen, te knutselen … . Een taakverdeling kan afgesproken worden, zodat eenieder een ‘vrijetijdsmoment’ kan inlassen. Om 14 u starten we met theorie en/of praktijk, rond 17 u ronden we de namiddag af. Na het avondmaal volgt een evaluatie- en leermoment voor de ouders en/of begeleiders. Wie dit wenst, kan onder een verbluffende sterrenhemel op het buitenterras met een glaasje napraten met de andere deelnemers. De verantwoordelijkheid van Equiboost voor de aanwezigen beperkt zich uitsluitend tot het gedeelte paardencoaching.


Paardencoaching en autisme wordt van 2 t.e.m. 7 juli 2011 georganiseerd. Het programma ziet er als volgt uit:

2 juli 2011: aankomst vanaf 15 u – welkom en toelichting - verkenning van het domein – kennismaking met de groep – kennismaking met de paarden - avondmaal (inbegrepen)
3 juli 2011: veilig omgaan met paarden – psychologie van het paard – relaxatietechnieken - individuele & groepsoefening + evaluatie- en leermoment
4 juli 2011: paardenknuffelen – theorie en praktijk + evaluatie- en leermoment
5 juli 2011: gewenningsoefeningen met paarden in beweging, zowel individueel als in groep + evaluatie- en leermoment
6 juli 2011: paardencoaching sessies
7 juli 2011: om 14 u nemen we afscheid …


Mensen met een ASS, samen met een of beide ouders en/of een begeleider, zijn welkom. Indien gewenst kan ook broer en/of zus deelnemen in het kader van een gezinsvakantie/familiecoaching.


Er staat geen leeftijdsgrens op de deelname. Zowel kinderen, adolescenten, jongvolwassenen en volwassenen met een ASS zijn welkom.


Equiboost wil paardencoaching voor meer mensen toegankelijk maken. Daarom houden we de kostprijs bewust zo laag mogelijk. Voor Paardencoaching en autisme vragen wij 600 euro + btw (5,5 %) per deelnemer en 550 euro + btw (5,5 %) voor een eventuele 3de of 4de deelnemer.

In deze prijs zijn inbegrepen:

- Uw verblijf in de hoevewoning Chez Oro, inclusief verbruik water, gas, elektriciteit
- Alle coachingssessies (normale kostprijs 125 euro/uur)
- Alle vormings- en evaluatiemomenten
- 1 avondmaal, 1 ontbijt
- Gebruik pistes, materiaal, paarden
- Vrije toegang tot het domein en aanwezige infrastructuur
- Verzekering


Het aantal deelnemers is beperkt tot 15.


BELANGRIJK: Er is GEEN voorafgaande ervaring met of kennis over paarden nodig.

We leren u alles stap voor stap aan, zodat u nadien zelfstandig aan de slag kan met een verzorgpaard naar uw keuze.


Vragen?
Stuur een mailtje naar anke@equiboost.com met vermelding van uw contactgegevens.

Omwille van herstel naar aanleiding van auto-ongeval zijn wij momenteel telefonisch niet bereikbaar, waarvoor onze excuses.


Met oprechte dank voor de input van de mensen die dit unieke concept mee hielpen vormgeven.


In samenwerking met Chez Oro – Paardencoaching Centrum.






Het volledige programma leest u hier: http://www.equiboost.com/nl/autisme-en-paardencoaching-104/

Zelf je kind begeleiden met paarden ? Deze zomer kan je het bij Equiboost leren.

Regelmatig ontvangt Equiboost berichten van bezorgde ouders, wiens kind te kampen heeft met een laag zelfvertrouwen, pestgedrag op school, leerproblemen, concentratiestoornissen, eetproblemen, snel boos worden, faalangst, stress, grenzen stellen, bang of onzeker zijn, moeite om gevoelens te uiten of om met gevoelens om te gaan, snel verveeld zijn, paniekaanvallen, edm. Ervaring leert ons, dat paardencoaching sessies die samen met een of beide ouders gebeuren, veel meer vruchten afwerpen dan individuele paardencoaching sessies met het kind. Vaak is het namelijk zo, dat de kinderen een spiegel vormen van de ouders, zonder dat ouders zich daar bewust van zijn.

Tegelijk wil Equiboost aan ouders de basisbeginselen van paardencoaching voor kinderen aanleren, zodat zij na afloop van deze workshop zelf op een verantwoorde, veilige en paardvriendelijke manier, elk volgens eigen noden en wensen, hun kind op een autonome manier kunnen begeleiden samen met een verzorgpaard.


Meer info op http://www.equiboost.com/nl/paardencoaching-voor-en-met-je-kind-103/ en in de hieropvolgende blogartikels.



Equiboost - Paardencoaching voor en met je kind - het concept

Het 4-in-1 concept van Equiboost : vakantie - paardencoaching - herbronning - gepersonaliseerde training op maat van u en uw kind(eren)

U verblijft samen met uw kind(eren) in de hoevewoning Chez Oro, die u deelt met de andere deelnemers. ’s Voormiddags bent u vrij om het domein en de omgeving te verkennen, te wandelen, te badmintonnen, te spelen met uw kinderen, boodschappen te doen, te mediteren in ons bos, te voetballen, te lezen, te … . Om 14 u starten we met theorie en / of praktijk, rond 17 u ronden we de namiddag af. Na het avondmaal, als de kinderen slapen, volgt een evaluatie- en leermoment voor de ouders van 21.30 u tot 22.30 u. Wie dit wenst, kan onder een verbluffende sterrenhemel op het buitenterras met een glaasje napraten met de andere ouders. U herbront, wordt gecoacht en tegelijk opgeleid.


(Her)ontdek je kind en jezelf

Paardencoaching voor en met je kind laat je toe je kind(eren) en jezelf op een dieper niveau te (her)ontdekken. Onbewuste patronen die spelen in uw leven en in de relatie met uw kind worden zichtbaar, worden doorbroken en opgeheven. Tegelijk is het concept speels opgevat, waardoor de drempel voor de kinderen laag is en allesbehalve stigmatiserend werkt: er is niets mis met hen, ze krijgen geen therapie of coaching, ze gaan gewoon lekker op vakantie bij de paarden in Frankrijk ! Heerlijk toch ?


Er is geen voorafgaande ervaring met of kennis over paarden nodig.
Meer info leest u in de rubriek Workshops op de Equiboost website.
http://www.equiboost.com/nl/paardencoaching-voor-en-met-je-kind-103/

Equiboost - Paardencoaching voor en met je kind - programma

Het Equiboost 4-in-1 zomerconcept Paardencoaching voor en met je kind



VAKANTIE - PAARDENCOACHING - HERBRONNING - OPLEIDING PAARDENCOACHING VOOR KINDEREN OP UW MAAT


Paardencoaching sessies kunnen soms heel intensief zijn. Precies daarom voorzien we voldoende ontspanningsmomenten en speelgelegenheid voor de kinderen. Tegelijk laat een adempauze toe dat de opgedane ervaringen even kunnen ‘bezinken’. Paardencoaching voor en met je kind wordt 2 x georganiseerd in juli: van 10 t.e.m. 17 juli en van 21 t.e.m. 28 juli.



Programma

10/21 juli 2011: aankomst vanaf 15 u – uitpakken voor de ouders / vrij spel voor de kinderen – kennismaking met de groep – avondmaal (inbegrepen) – doelstellingen ouders (zonder de kinderen)

11/22 juli 2011: veilig omgaan met paarden – psychologie van het paard – relaxatietechnieken - kennismaking met de paarden voor ouders en kinderen – groepsoefening + evaluatie- en leermoment

12/23 juli 2011: paardencoaching sessies - enkel voor kinderen, ouders observeren en assisteren waar nodig + evaluatie- en leermoment

13/24 juli 2011: vrije dag

14/25 juli 2011: paardenknuffelen – theorie en praktijk + evaluatie- en leermoment

15/26 juli 2011: paardencoaching – voor ouders en kinderen samen, enkel ouders waar nodig + evaluatie- en leermoment

16/27 juli 2011: just 4 fun – fun competitiespel met de paarden waarbij 2 teams het op een creatieve manier tegen elkaar opnemen + evaluatie- en leermoment

17/28 juli 2011: om 14 u nemen we afscheid …


BELANGRIJK: Er is geen voorafgaande ervaring met of kennis over paarden nodig.
 
We leren u alles stap voor stap aan, zodat u nadien zelfstandig met uw eigen kind(eren) aan de slag kan met een verzorgpaard naar uw keuze.


Alle info op http://www.equiboost.com/nl/paardencoaching-voor-en-met-je-kind-103/

Equiboost - Paardencoaching voor en met je kind - wie kan deelnemen ?

Het Equiboost 4-in-1 zomerconcept Paardencoaching voor en met je kind

VAKANTIE - PAARDENCOACHING - HERBRONNEN - OPLEIDING PAARDENCOACHING VOOR KINDEREN OP UW MAAT


Voor wie?

Ouders met een ‘uitdagingrijk’ kind.
Ouders die meer willen weten over paarden en paardencoaching.
Ouders die een ‘anders dan anders’ vakantie willen met hun gezin.
Ouders die de band met hun kinderen willen versterken.
Ouders die zichzelf beter willen leren kennen en in dit groeiproces ook hun kind(eren) willen betrekken.

Kinderen tussen 6 en 14 jaar zijn welkom.


Details leest u op http://www.equiboost.com/nl/paardencoaching-voor-en-met-je-kind-103/

Equiboost - Paardencoaching voor en met je kind - praktische info

Het Equiboost 4-in-1 zomerconcept Paardencoaching voor en met je kind

VAKANTIE - PAARDENCOACHING - HERBRONNEN - OPLEIDING OP MAAT


Carpooling


Equiboost moedigt carpooling aan. Geef bij uw inschrijving aan of uw gegevens doorgegeven mogen worden aan de andere deelnemers. Zo kan u tijdig plannen en met elkaar afspreken om samen te rijden. Zeker in het terugkeren zal u blij zijn uw ervaringen te kunnen delen.


Maaltijden

Bij aankomst is een avondmaal inbegrepen, evenals een ontbijt op de eerste ochtend. De daaropvolgende dagen staat u zelf in voor uw maaltijden. Hiervoor zijn 3 redenen:

- Kostprijs zo toegankelijk mogelijk houden
- Groepsgeest tussen de deelnemers bevorderen / taakverdeling
- In geval van diabetes/allergie/… beslist u zelf wat op tafel komt

U krijgt vanzelfsprekend voldoende tijd om boodschappen te doen. Koken in groep gaat snel én is bovendien leuk om doen. Er is een Carrefour op 4 km van het domein. De keuken is semi-professioneel ingericht, met aangepast keukenmateriaal voor groepen. U beschikt over een ruime koelkast, oven, kookplaten, microgolfoven, kooktafels, vaatwasmachine en uiteraard voldoende kookgerief, borden en bestek.

Er is ook een BBQ aanwezig, ideaal voor een zwoele zomeravond.


Chez Oro

U verblijft in totale rust en privacy in een ongerept stukje natuur van 20 ha weides en bos met een eigen beekje, waar u zowel fysiek als mentaal helemaal zal kunnen herbronnen. Chez Oro ligt afgelegen, waardoor de kinderen naar hartelust kunnen rennen en ravotten zonder gevaar van doorgaand verkeer. Er is een aparte speelzaal van 80 m² met pingpongtafel en tekenhoek. Gezelschapsspelletjes en (Franse) boeken en strips staan vrij ter beschikking. In de overdekte piste kan er getennist en/of gebadmintond worden. Weides zat om te voetballen, honkballen, enz..

Een voorsmaakje vindt u vanaf april 2011 op http://www.chezoro.com/ en nu al op http://www.facebook.com/#!/pages/Paardencoaching-Center-Centre-de-Coaching-Equin/154608204584072 .


Wat brengt u mee

Lakens, kussenovertrek en slaapzak. Optioneel kan u deze Chez Oro huren aan 10 euro per persoon. Extra dekens staan, indien nodig, gratis ter beschikking.

Een matje per deelnemer, zowel kinderen als ouders.

Pen en papier/schrift/notebloc voor de ouders, kleurpotloden/kleurboek/stiften/knutselgerief voor de kinderen.

Zonnecrème en after sun - ’s zomers kan de zon hier sterk zijn.

Zwempak/zwembroek/bikini.

Schoenen, kledij, badhanddoeken.

Optioneel: tennis-/badmintonraketten. Pingpong & beachball aanwezig.


Vrije dag

Wie houdt van cultuur, kan het gezellig historisch stadscentrum van Moulins bezoeken. Er zijn kayaktochten op de Sioul mogelijk voor de sportievelingen. Een bezoek aan de Puy-de-Dôme of het Château-Rocher zal natuurliefhebbers zeker weten te bekoren. Het pretpark Vulcania zullen de kinderen gegarandeerd nooit vergeten. Wellnessliefhebbers kunnen een kuur volgen in de thermae van Vichy. Dit alles ligt op een half uurtje – drie kwartier rijden van Chez Oro. U kan uiteraard ook een luie dag op het buitenterras Chez Oro doorbrengen met een goed boek. Meer info over toeristische attracties in de Auvergne vindt u o.a. op http://www.allier-tourisme.com/, http://www.auvergne-tourisme.info/, en via google.


Kamerindeling

Er zijn 4 aparte, eenvoudig ingerichte kamers, met in totaal 15 bedden (3x4 + 1x3). U kan voorafgaand aan de workshop met andere deelnemers contact leggen, zoniet bekijken we ter plaatse samen wie waar terecht komt. Er zijn 2 gemeenschappelijke badkamers en 3 toiletten.

 
Maximaal 15 deelnemers.


Het volledige programma leest u op http://www.equiboost.com/nl/paardencoaching-voor-en-met-je-kind-103/

Equiboost - Paardencoaching voor en met je kind - prijs en inschrijving

Het 4-in-1-concept Paardencoaching voor en met je kind
VAKANTIE - COACHING - HERBRONNING - OPLEIDING OP MAAT
PrijsEquiboost wil paardencoaching voor meer mensen toegankelijk maken. Daarom houden we de kostprijs bewust zo laag mogelijk. Volwassenen betalen 650 euro per persoon, voor kinderen vragen wij 450 euro per kind. Een 2de of 3de kind betaalt 400 euro.

In deze prijs zijn inbegrepen:

- Uw verblijf in de hoevewoning Chez Oro, inclusief verbruik water, gas, elektriciteit
- Alle coachingssessies (normale kostprijs 125 euro/uur)
- Alle vormings- en evaluatiemomenten
- 1 avondmaal, 1 ontbijt
- Gebruik pistes, materiaal, paarden
- Vrije toegang tot het domein en aanwezige infrastructuur
- Verzekering

InschrijvenEquiboost werkt op een First come, First served basis. Het aantal deelnemers is beperkt tot 15 per workshop. U bent ingeschreven na betaling van de integrale deelnameprijs. In geval van annulatie tot 1 maand voor aanvang, wordt 30 % van de deelnameprijs terugbetaald. Nadien is geen terugbetaling meer mogelijk. Dank voor uw begrip.


Lees ook het Equiboost persdossier over paardencoaching en kinderen:

dinsdag 15 februari 2011

Le coaching équin par Equiboost versus la thérapie équine

La France a une tradition assez longue comparée à la Belgique et les Pays-Bas, car déjà dans les années '60 des handicapés physiques et mentaux ont été mis en selle de façon sporadique. A partir de 1965, ceci a été fait sous la forme typique de thérapie incluse dans un traitement médical. Les premières observations ont été présentées en 1967 aux journées d'études de la Société de kinésithérapie. La diminuation du handicap était pratiquement toujours le résultat d'une mise en selle. Depuis cette date, des articles ont été publiés et des conférences on été organisées. En 1969, le Centre hospitalier universitaire de la Salpêtrière a sorti le certificat de psychomotricité. Déjà en 1970, l'Association nationale de rééducation par l'équitation (A.N.D.R.E) a été créée en France. La première thèse de doctorat en médecine sur la R.P.E. a été présentée à la faculté de médecine de Paris/Val-de-Marne. En 1973, la psychomotricienne Renée de Lubersac et le kinésithérapeute Hubert Lallery ont écrit La rééducation par l'équitation, un ouvrage qui contient l'essentiel de leur recherches et l'expérience acquise, afin de permettre aux centres d'éducation psychomotrice et mentale, les hôpitaux psychiatriques et les centres de rééducation neuro-motrice de mieux comprendre les possibilités de la R.P.E. et ses difficultés d'application.

Depuis, beaucoup de choses ont changé. La R.P.E. s'est ouvert à un cible bien plus large. Aujourd'hui, la R.P.E. est également connue sous le nom hippothérapie, équithérapie, thérapie équine, thérapie par ou avec les chevaux, etc.. La thérapie équine commence à être bien connu en France, de plus en plus des thérapeutes équins s'installent dans des centres équestres partout en France.

Depuis quelques années, il y a donc encore un autre nom qui s'ajoute: le coaching équin. Le coaching équin est à présent moins connu en France que la thérapie équine. Par contre, l'intérêt a considérablement augmenté grâce aux résultats assez spectaculaires. Le coaching équin est également connu sous le nom équicoaching, coaching avec les chevaux, coaching assisté par les chevaux, développement personnel et/ou professionnel assisté par des chevaux, et autres.




Quelles sont les différences principales entre le coaching équin par Equiboost et la thérapie équine 'classique'?

1)  Le coaching équin n'est pas une thérapie. En règle générale, une thérapie part du principe 'Vous avez un problème, et la thérapie vous aidera à résoudre ce problème.' Ce qui, d'ailleurs, est également une bonne piste. Le concept 'coaching' dans l'esprit d'Equiboost part d'un point de vue bien plus positif: 'Vous êtes une personne magnifique et unique, et le coaching équin vous apprendra à réveiller et renforcer les capacités, compétences et qualités qui vivent déjà en vous'. Vous sentez la différence? La responsabilité du résultat reste chez le coachee (le client), et non pas chez le thérapeute ou coach.

2)  L'équithérapie en France se fait dans 90 % des cas sur le dos d'un cheval et reste fortement liée à l'équitation. Toutes les exercices de coaching équin par Equiboost se font à côté du cheval. Personne ne monte à cheval dans le Centre de Coaching Equin. Vous vous trouvez en piste avec un cheval ou plusieurs chevaux en liberté.

3) Le coaching équin s'adresse à tout le monde - particulier tant qu'entreprise, en séance individuelle ou en groupe. Les applications sont nombreuses. Vous en lisez plus ici: http://www.equiboost.com/fr/services-3/. Un tiers des clients vient avec la remarque: 'J'ai tout ce qu'il me faut, un bon boulot, un mari que j'aime, des enfants adorables, une belle maison - et quand même, il y a un truc qui ne va pas. Je n'arrive pas à l'identifier.' Ensemble avec les chevaux, nous perçons directement au niveau inconscient, nous touchons la cause, nous ne nous limitons pas à traiter les 'symptomes'.

4) Le coaching équin par Equiboost intègre un large éventail de techniques de coaching et de développement personnel et professionnel, comme le PNL, l'ennéagramme, l'expansion de conscience, l'analyse transactionnelle, la systémique et autres. Nous travaillons au plan conscient et inconscient/subsonscient, à travers les actions, les pensées, les émotions et les énergies qui vivent en vous.

5) Personne ne vous dit ce que vous devez faire. Le coaching équin permet de trouver ses propres réponses à travers les expériences à côté des chevaux, en toute autonomie, en toute douceur, au rythme de chacun.

6) Un parcours de coaching équin chez Equiboost est limité à un maximum de 5 séances. En moyenne, 3 séances suffisent pour défaire un noeud / identifier et éliminer la cause d'un 'obstacle'. Les résultats se font sentir immédiatement, se manifestent tant à la maison qu'au travail / à l'école pour les enfants et ado's, et surtout, sont durables.


Bienvenu dans le monde du coaching équin.

En savoir plus? Visitez http://www.equiboost.com/

vrijdag 11 februari 2011

Jawel, we leven nog

Goedbedoelde mailtjes en telefoontjes met de vraag of de Equiboosters nog leven, blijven binnendruppelen. Dat de mailtjes en telefoontjes al maandenlang onbeantwoord blijven, heeft niets te maken met onwil of gebrek aan interesse, waardering of vriendschap. Ze worden sinds enkele weken terug gelezen, waarna ik jullie dank en geluk terugstuur. Misschien hebben sommigen onder jullie dit ook gevoeld. Het lichaam zwaait nog steeds volop de plak. Het herstelt. Traag maar gestaag.

Vandaag is mijn vijfde dag alleen met de Equiboosters in mijn koninkrijkje. De voorbije maanden heb ik het geluk gehad om verzorgd te worden door verkoper Yann. Zonder hem had ik het niet gered. Hij zal altijd een plaats in mijn hart hebben. Hij bracht me naar de dokter, apotheker, kinesist, naar het ziekenhuis, hij deed de boodschappen, kookte, deed de was, ruimde op, hield het vuur brandend, hielp me uit bed, verzorgde de paarden, regelde het grootste deel van de gigantische berg paperassen die te pas gekomen is aan de verkoop. De verkoop, die nog niet helemaal doorgedrongen is.




Het is middag, en het kwik is al geklommen tot 18 °. Het belooft opnieuw een mooie dag te worden.

Ik ben intussen zover dat ik rond 10 uur uit bed kan stappen. Een hele prestatie. De dag begint met een glas vers sinaasappelsap, een glas melk en een banaan. Daarna wandel ik met Honnepon naar mijn bron, waar ik op een boomstronk wat rust en mediteer, waarna ik fijn hout sprokkel om 's avonds het vuur aan te maken. Het koelt serieus af 's avonds. Op het Franse platteland is geen stadsgas, en aardgas kost hier 1500 euro/ton. Daar doe je een maand mee, want het huis is 400 jaar oud en niet goed geïsoleerd. De muren zijn zo'n halve meter dik. Ik hou van dit huis. Het leeft. De houtkachel vormt een welkome aanvulling, zo kan je je gasvoorraad 3 maanden rekken. Het houtvuur geeft dat soort warmte, waardoor je weet dat je leeft - echt leeft.





Aarde, water, lucht en zon smelten samen op dit ongelooflijk rustgevend plekje dat nu al mijn favoriet is


De wandeling eist zijn tol van mijn lichaam, dat door het noodzakelijke heen en weer pendelen de voorbije maanden niet kon herstellen zoals het nodig had. En het is nog niet gedaan. De verzekering, die sinds het ongeval nog geen euro uitbetaalde, vraagt nu nog 3 bijkomende onderzoeken die 'niet in Frankrijk' uitgevoerd mogen worden. De cranio-sacraal therapie, kinesitherapie en osteopathie geven resultaat, echter de impact laat zich maar een dag, soms 2 dagen, voelen. Na de wandeling rust ik een uur, waarna een kleine maaltijd volgt.

Rond 14.30 uur begint 'mijn dag'. Plots moet ik terug zelfstandig voor het huishouden instaan. Dat is intussen 5 maanden geleden. Geen super Inge hier jammergenoeg om bij te springen. Iets wat vroeger onopgemerkt tussendoor gebeurde, is plots een full time job. Hallucinant. Traag en voorzichtig rij ik naar de winkel, want mijn reflexen werken nog altijd in slow motion. Nu nog een ongeval hebben, nee, 't is echt de moment niet. In de winkel sta ik me vervolgens af te vragen wat ik juist kwam kopen. Meestal vergeet ik de helft. En ja, ik maak nochtans een lijstje. Maar dat vergeet ik dan weer mee te nemen. Een goed uur later ben ik terug, en maak ik de stallen van de paarden klaar. De boerderij is verkocht, Yann is weg, ook deze taak komt nu terug op mijn schouders te liggen. Wat ik vroeger op 10 minuten deed, kost me nu ruim een uur. Het fysieke werk laat zich serieus voelen, de nek protesteert hevig. Ik hoop dat het een overgangsfase is. De paarden staan een uur per dag op stal om op het gemak te kunnen eten. Voor de rest lopen ze buiten, dag en nacht. Ze zijn zo vrij, zo gelukkig, zo paard. Ik voel me terug volop met hen verbonden en geniet onder de zachte winterzon met volle teugen van dat intense gevoel. Om ze zelf oefeningen in de piste te geven, is het evenwel nog te vroeg. Als het kwik ver onder het vriespunt duikt, komen de Equiboosters 's nachts binnen, want Oro heeft last van artrose en de vrieskou doet daar geen goed aan. En ene binnen en 3 buiten ... da ziede van hier. Mensen met een hechte kudde weten wel wat ik bedoel. Ik heb woensdag een 2de park geopend, ze hebben nu 4 ha winterweide. Schitterend gewoonweg. Ik prijs me gelukkig met dit mooie geschenk, dat ik hoop te mogen behouden.

De buren zien dat ik wat sukkel, en bieden hun hulp aan. Onaangekondigd rijden ze het erf op, komen ze een koffietje drinken, slaan ze een babbeltje, bieden ze hun hulp aan, en zijn ze terug weg. De Auvergnats zijn gesloten mensen. Het zijn harde werkers. Beide voeten op de grond. Ze zeggen het strikt noodzakelijke, maar wat ze zeggen is gemeend en oprecht, er is geen verborgen agenda. Ze dromen weinig, reizen zelden, zijn streng voor zichzelf en stellen zich met weinig tevreden. Ze hebben een groot verantwoordelijkheidsgevoel. Het leven van de vrouwen bestaat uit het huishouden, de kinderen opvoeden, de telefoon opnemen voor de echtgenoot die ofwel landbouwer, ofwel artisan is. De mannen brengen het geld binnen. Er is veel werkloosheid hier en er zijn weinig jongeren. Die trekken naar de stad of nemen de boerderij of stiel van hun vader over zonder al te veel na te denken over wat ze zelf willen in hun leven. De Auvergnats moeien zich niet met andermans zaken maar op de een of andere manier lijkt iedereen alles van iedereen te weten. Maandag ging ik voor het eerst tanken in een naburig dorp. De pompbediende wist meteen wie ik was, waar ik woonde en zei dat hij rien compris had van mijn projet un peu bizarre. Okee ... Het zijn ook mensen van hun woord. Ik ervaar ze als heel authentiek. Precies alsof ik enkele eeuwen terug in de tijd duik. Ik weet de Auvergnats wel te waarderen. Zo ook verschillende landgenoten blijkbaar. Er zitten heel wat Vlamingen en Nederlanders in de buurt hier. Mijn buren aan de linkerkant bijvoorbeeld, ongeveer een halve km verderop, zijn Vlamingen uit het Antwerpse. Ben en Rein zijn bezig met de opstart van hun Yoga centrum Shenmen. Mensen die interesse hebben in een Yoga vakantie in de Auvergne, kunnen meer info vinden op http://www.shenmen.be/ - een aanrader. Enerzijds denken de Auvergnats dat ik gek ben en zijn ze er van overtuigd dat ik het nooit zal redden om het domein te onderhouden en behouden. Wie weet hebben ze wel gelijk? Zelfs mijn Franse huisarts raadt mij aan om naar België terug te keren en het huis enkele maanden leeg te laten staan tot ik volledig hersteld ben. Je vais y réfléchir, merci. Ze kent mij duidelijk niet. Anderzijds dwingt mijn vastberadenheid toch een zeker respect af. Elle a quand même des couilles hein, la petite Belge.




Met de tractor rijden lukt nog niet. Mijn tractor is 30 jaar oud en heeft bijgevolg geen servostuur. De spanning in mijn nek explodeert en hevige koppijn steekt op, als ik zelf het stuur moet omdraaien. Jah, inderdaad, je leest het goed, tractor. Wil je hier overleven, moet je van alles zelf kunnen en moet je wel autonoom zijn. Wij sleuren in België en Nederland met kleine botten hooi en stro. Hier pak je met de vork van je tractor een baal van 400 kg hooi op en rij je met die baal de weide in, waar je het hooi deponeert in een ronde hooiruif waar de paarden dag en nacht komen van knabbelen als ze daar zin in hebben. Kleine botten kennen ze hier niet. Even wennen. Gelukkig springt Markowski bij.

Tegen dat ik m'n mailtjes gecheckt heb, deze waar ik niet vanonderuit kan zoals boekhouder-in-paniek-besef-je-wel-je-gaat-failliet en verzekering-voor-zoveelste-attestje beantwoord heb, een bezoek gebracht heb aan de kinesist, de paarden te eten gegeven heb, de vloer geveegd heb, gekookt en gegeten heb, is het al snel 21 uur. De tijd vliegt voorbij gewoonweg. Dan lig ik minstens een uur in een stomend bad, om mijn nekspieren te ontspannen voor het slapengaan. Ik slaap hier geweldig goed. De stilte, de zuivere lucht - wat een verschil met mijn vorige woning, waar vanaf 4 u 's morgens vrachtverkeer voorbij daverde en en vanaf 6 u de ene auto na de andere stond aan te schuiven bij de krantenwinkel-buurvrouw. Voor ik ga slapen, zit ik 's avonds buiten naar de sterren te kijken - iets wat ik vroeger nooit deed. Iedere avond word ik vergast op een spektakel van vallende sterren. De sterrenhemel lijkt wel een reusachtig schilderij, dat speciaal voor ons boven de boerderij geschilderd werd. Het zicht is werkelijk adembenemend. Je moet het gezien hebben om het te begrijpen, denk ik.

Tot ik in het ziekenhuis belandde, trachtte ik mij te forceren om het tempo op te drijven. 'Ik moet nog dit, ik moet nog dat, ik zou moeten dit, ik zou moeten dat'. Die fase is nu voorbij. De verhuisdozen blijven onaangeroerd staan. So what als ze er nog een paar weken staan? Het huis ziet eruit zoals een huis er na een verhuis uitziet. Een vuile stofboel. En het is geen klein huis - lees: er ligt heel veel stof, op de meest onmogelijke plaatsen. Mijn lichaam is er eenvoudigweg nog niet klaar voor. Wat voor zin heeft het mij terug te forceren om terug de pijn te verergeren en terug achteruit te gaan? De stapel ongeopende post groeit iedere dag aan. Sjah. Mijn lichaam heeft nu mijn energie nodig. Want als het lichaam niet meer meewerkt, een stoorzender vormt voor je gedachten en je doen, kan je niets meer. Daar ben ik intussen wel achter. Ik laat los. En precies door los te laten, doe ik meer dan tevoren. Helemaal vanzelf. Alhoewel velen wellicht het hoofd zullen fronsen 'Is dàt veel?'. Wel, waar ik vandaan kom, is dat al heel veel, en ik ben blij en dankbaar dat ik dit terug kan. Vier maanden geen auto kunnen rijden bijvoorbeeld - beeld je dat eens in. Je verliest je vrijheid. Je bent volledig afhankelijk van anderen. En het kon veel erger geweest zijn. Zolang ik vooruit ga, is het goed. Het tempo wijst zich vanzelf uit. Het lichaam is zo'n rijke bron van wijsheid. Het volstaat er naar te luisteren.





Het leven is goed, beste mensen. Het leven is een prachtig geschenk. Alles wat het leven je brengt, zelfs de minder leuke dingen, heeft een doel: je iets bij te brengen, je iets te leren, zodat je kan groeien en verder evolueren tot wie je echt bent.

Wanneer Equiboost terug opstart? Dat weet ik niet. Dat zie ik vanzelf wel. Hoe alles intussen betaald moet worden? Dat is een lastige. Dat weet ik ook niet. Dat zal de tijd uitwijzen. Hoe ik het paardencoaching center zal opstarten? Wat de strategie is? Dat weet ik evenmin. Wat ik wel weet, is dat er altijd een vangnet opent voor wie durft springen. Je weet niet vooraf wat dat vangnet zal zijn. Hoe het zal zijn. Wanneer het er zal zijn. In welke vorm. Maar het is er altijd. Volop leven doe je in liefde, dankbaarheid en vertrouwen. Woede of angst is wat mensen naar beneden haalt. Laat nooit het een noch het ander je leven controleren. Je creëert helemaal zelf je leven, iedere dag, iedere minuut, door de keuzes die je maakt en de gedachten en emoties die je toelaat, iedere seconde. Vergeet dat nooit. Leef iedere seconde als had je maar een week meer te leven.


Zoals altijd, recht uit het hart. Mitakuye Oyasin.