vrijdag 20 januari 2012

Hoe gaat het écht met je?

Lieve Anke,


Ik sta telkens weer verbaasd van de enorme dosis doorzetting die jij hebt.
Ben juist op de blog gaan kijken en het is gewoon fantastisch om te zien dat je niet bij de pakken blijft zitten ....

Dit wil dus ook zeggen dat je niet noodgedwongen terug naar B moet komen, anders zou je het toch niet op de blog zetten niet? Onrechtstreeks dan toch goed nieuws .....

Hoe gaat het echt met je? Krijg je het voor mekaar? Hoe is het fysiek?

Kijk uit naar wat nieuws van je ....



Wel Marleentje, deze blog is nu eens helemaal aan jou opgedragen se. Vooral de vraag "hoe gaat het écht met je" zette aan tot denken en introspectie. Ja, hoe gaat het eigenlijk echt met mij? Doorgaans was het antwoord op de vraag 'hoe gaat het met je' de voorbije maanden 'ik heb al beter tijden gekend' - zonder meer. Het heeft weinig nut om keer op keer hetzelfde frustratieverhaal boven te halen waar maar geen verandering in komt - ja ik heb nog pijn, nee de verzekering heeft nog niet betaald, nee ik weet niet of ik het paardencoaching center kan behouden en nee ik weet ook niet of en wanneer ik terug aan de slag kan, voorlopig doe ik wat de dokters me zeggen.

Maar de vraag 'hoe gaat het echt met je' - die is van een ander kaliber. Da's een pittige die uitnodigt tot wat afstand nemen en terugblikken en objectief evolueren. Bovendien komt de vraag van iemand waarvan ik weet dat ze het oprecht goed meent, vanuit een pure intentie, iemand waar ik vertrouwen in heb ; zij verdient dus een eerlijk antwoord. Ikzelf kwam dank zij de vragen van Marleen tot de verrassende conclusie dat het eigenlijk veel beter met me gaat dan ik zelf dacht.

Ik kan lezers enkel aanraden om de vraag eens voor jezelf te stellen. Hoe gaat het écht met jou? Als je eerlijk antwoordt, kan je - zowel in positieve als in negatieve zin - tot verrassende conclusies komen.


Aan jou Marleentje, en alle andere mensen die de voorbije weken op stilte botsten bij een mailtje of telefoontje, in het bijzonder ook Evaatje, Marc, Liesbeth, Max, Stef, Annick, Rudy, Rita, Tom, Géraldine, Patrick, David, Xavier, Inge, Angelique, Geert, Fanny, Marianne, Monica, Vincent, Corinne, Kris ... en vele anderen: bedankt voor jullie lieve mailtjes en sms'jes, jullie blijvende steun en aanwezigheid, ook al krijgen jullie de laatste weken weinig respons. Weet dat uit het oog niet uit het hart is. En hierbij dus de lange versie van 'ik heb al beter tijden gekend' :-). 


In antwoord op je vragen: ik zal pas definitief naar België terugkeren als dat, zoals je schrijft, 'noodgedwongen' zal zijn - hetzij omdat ik niet meer voor mezelf of de paarden kan zorgen, hetzij omdat het Paardencoaching Center verkocht moet worden omdat ik de lening niet kan afbetalen. De voorbije 2 maanden was ik inderdaad 'noodgedwongen' in het land na mijn revalidatie in het ziekenhuis. De goede zorgen van de mama en de vrienden, in combinatie met geen fysieke arbeid te moeten verrichten, hebben wonderen verricht en ik kreeg eindelijk terug iets dat op een 'normaal' leven lijkt. Ik ben zelfs 3 hele weken quasi pijnloos door het leven gegaan, wat een verademing!

Op 2 januari vervolgens vol goeie moed naar Frankrijk teruggekeerd, waarbij week 1 relatief goed verliep, wel wat last maar draaglijk, waarbij tijdens week 2 terug nek- en rugpijn opdook, resultaat na 2 weken terug helemaal geblokkeerd en hups terug naar de kliniek en kinesist. Het verdict was duidelijk: in geen geval gewichten heffen of lasten dragen zwaarder dan 3-4 kg en in geen geval met de paarden aan de slag. Het is een feit dat ik het zonder hulp bij het boerderij- en paardenwerk niet lang kan uitzingen op deze manier - overal zijn wel dingen te heffen of dragen. Het is een vicieuze cirkel, iedere vooruitgang wordt bij de minste overbelasting terug teniet gedaan, de nek blijft te fragiel. Het is een traag proces van 2 stappen vooruit, 1 stap achteruit. Maar het gaat sinds enkele weken evenwel vooruit en dat is voor het eerst in tijden zo.

Als bij wonder - toeval bestaat niet - bood zich een helpende hand aan in de vorm van een dame die de stalling van haar paarden niet meer kon betalen op de manège waar zij gestald stond, en die bereid was om te komen helpen met de paarden te verzorgen in ruil voor gratis stalling voor haar 2 paarden tot begin maart en zij haar paarden op een weide kan plaatsen. Hoe de integratie met de Equiboosters verlopen is, kan je in deze filmpjes zien:


Stap 1: Kennismaking met Oro ... toen waren ze al met 3

 

Stap 2: Panter komt er bij ... toen waren ze al met 4
(waarbij leider Oro hem direct laat verstaan dat het wel 'zijn' paarden zijn)




 
Stap 3: Feinheit komt ook goeiedag zeggen ... toen waren ze al met 5
(voor Feinheit was dit de eerste keer dat ze van 'zo dicht' met andere paarden
dan haar vertrouwde kudde in contact kwam)





Stap 4: En tot slot vervoegt ook Impresse de kudde ... toen waren ze met 6
(waarbij den Oro bij het minste gilletje preventief toch even komt duidelijk maken
dat de nieuwkomers zijn prinses niet te veel moeten ambeteren)

 



Stap 5: Toch nog even apart op een grote weide de beentjes laten strekken ...


 

Stap 6: Een vlekkeloze integratie - een prachtig moment was dat.

Of hoe je met vrijheid en verantwoordelijkheid geven meer kan bereiken
dan met controle, dwang en beperking van de vrijheid.







Ik ben maw fysiek enkele weken geholpen. Nu is het afwachten of de schuldsaldoverzekering van de bank zal tussenkomen wegens invaliditeit en de lening al dan niet zal overnemen. Is het antwoord positief, dan kan het Paardencoaching Center blijven bestaan ; is het antwoord negatief, dan zal de bank wellicht overgaan tot inbeslagname als tegen dan de verzekering nog steeds niets betaald heeft nav het auto-ongeval, want de lening kan ik niet meer betalen na anderhalf jaar zonder inkomsten of enige schadevergoeding. En het ziet er niet naar uit dat de verzekering zal betalen op korte termijn, want de gerechtsdeskundige, dikke vriendjes met de verzekeringsarts die mijn dossier al meer dan een jaar laat aanslepen, is na een reeks diverse 'onregelmatigheden' van op zijn zachtst uitgedrukt 'twijfelachtige aard' zowaar al 2,5 maand lang "vergeten (??)" om het laatste radiologisch onderzoek over te maken dat een voorschot moet mogelijk maken ... Ik kan mij dus de komende weken zitten suf piekeren en in totale passiviteit of depressie verzinken en mijn toekomst verder laten afhangen van andermans' agenda's of mij beklagen over het 'grote onrecht' en alles dat scheef loopt in wat verondersteld is een 'rechtvaardig' rechtssysteem te zijn - wat mij noch Equiboost een stap vooruit helpt - of ik kan roeien met de riemen die er zijn en mijn leven, inclusief mijn juridisch dossier, terug zelf in handen nemen ipv dit van anderen te laten afhangen. Want hoe het gaat met mij, dat kan ik van anderen, of van mezelf laten afhangen, en de enige die hierover kan beslissen, ben ik zelf.


Ik kies dus voor dat laatste, terug zelf de controle over mijn leven nemen, en niet langer de pijn laten regeren, want ik kan me nog steeds niet inbeelden dat al die jaren hard werken, studeren en investeren, en vooral het laatste anderhalf jaar met al die pijn, verloren tijd of moeite zijn geweest. Of dit naïviteit, dwaze koppigheid of iets anders is, zal tijd binnenkort vanzelf uitwijzen. Ik zal mezelf in ieder geval nooit hoeven af te vragen 'Wat zou er gebeurd zijn had ik nog een beetje op mijn tanden gebeten, had ik niet opgegeven'. Alle middelen zal ik me geven om mijn droom te realiseren. Sowieso, ook al verlies ik het Paardencoaching Center, is het traject ondanks de pijn een verrijking geweest. Had ik mijn parcours op voorhand gekend, was ik er gegarandeerd nooit aan begonnen maar had ik ook belangrijke levenslessen gemist. Het is bij momenten werkelijk onmenselijk geweest en achteraf beschouwd, kan ik bij god niet vertellen of uitleggen wat gemaakt heeft dat we de boel niet gewoon de boel gelaten hebben. En toch zijn we er nog - de paarden en ikzelf. Ook al staan we nog steeds op non-actief, het loutere feit dat we er nog steeds zijn, inspireert mensen. En inspireren is altijd een van onze doelstellingen geweest. Hoe kan je anderen inspireren als je zelf niet volgens de waarden leeft die je verkondigt? Hoe kan je een boodschap overbrengen als je er zelf niet in gelooft?

Tegelijk heb ik de betekenis - en toepassing ! - van geduld geleerd - amai een lastige les in mijn geval. Alles hoeft niet perfect te zijn. Alles hoeft niet meteen te gebeuren. Ik hoef niet perfect te zijn. Ik mag ook tijd nemen voor mezelf. Ik hoef niet altijd voor iedereen klaar te staan. Ik mag mijn grenzen stellen. Dat breng ik nu in toepassing. Het ongeval heeft me ook laten inzien dat hulp soms uit onverwachte hoek kan komen. Omgekeerd geldt ook, dat zij met de mooiste beloftes en zij die het hardst schreeuwen dat je op hen kan rekenen, weinig meer dan lucht verkopen. Dat het leven je precies altijd datgene lijkt aan te reiken wat je op dat moment nodig hebt zolang je voor de signalen openstaat. Dat het lichaam, noch het leven, zich laat dicteren, ook al heb je nog zoveel goede wil of bedoelingen. Ik heb eindelijk geleerd te luisteren naar mijn lichaam. Ik heb mijn familie leren kennen op een hartverwarmende manier - hun steun is onmisbaar geweest en ik ben in het bijzonder dankbaar voor mijn kranige mama zonder wiens hulp ik hier al lang niet meer zou zitten. Dank je mama. Ik heb geleerd dat een mens veel creatiever is dan hij denkt te zijn. Dat er meer oplossingen bestaan dan je op het eerste zicht zou denken. Dat je in het leven mag plannen en veiligheidsmarges inbouwen wat je maar wil - je kan het leven niet controleren en beter laat je je door de koers van het leven meevoeren. Ga je er tegen in verzet, dan doe je enkel jezelf kwaad. Dat je niet altijd alles zelf kan oplossen en dat ideeën van anderen ook waardevol kunnen zijn. Dat vechten tegen niets oplevert, maar dat vechten voor je droom je energie geeft op momenten dat je het het minste verwacht. Dat de paarden perfect voor zichzelf kunnen zorgen, wat ze de voorbije maanden tijdens mijn lange afwezigheid bewezen hebben. Dat het geen schande is als je voor de zoveelste keer ergens uitstel van betaling moet vragen. Hoe beschaamd ben ik daar al over geweest, hoe vernederend voelde dat aan. Terwijl ik op meer begrip mocht rekenen dan ik verwachtte. Een mens doet wat hij kan en meer kan hij niet doen.

Wat er ook gebeurt in de toekomst, ik ben door dit alles een betere en sterkere mens geworden. Hoe wanhopiger de situatie er begon uit te zien, hoe meer redenen ik vond om dankbaar te zijn voor wat ik wel heb. Er zijn zo veel dingen die we als vanzelfsprekend beschouwen, maar die helemaal niet vanzelfsprekend zijn (denk maar aan warm water en centrale verwarming, hé Nathalie, 3 maanden zonder geleefd :-)). Het is allemaal een kwestie van keuze, van focus - waar kies jij je aandacht op te richten en je energie in te steken? Op wat je kan of op wat je niet kan? Op wat je hebt of op wat je niet hebt? Boven alles leer ik iedere dag meer om in het hic et nunc, in het hier en nu te leven. Want hier en nu is het enige dat telt. Je kan wel denken en werken aan morgen, maar je leeft nu. Een verloren dag, uur, minuut, krijg je nooit meer terug. Genieten van wat je hebt is de boodschap, ook al lijkt alles tegen te vallen en zie je geen uitweg. Het is niet omdat je geen uitweg ziet, dat hij er niet is. Ik zie nog steeds geen uitweg. Maar ik geloof wel dat hij er is. En grenzen stellen. Dat heb ik ook geleerd. Ik moest wel eerst terug in de kliniek belanden, maar de boodschap is uiteindelijk toch doorgedrongen :-) Het Paardencoaching Center: ja. Meer dan ooit zelfs. Maar niet langer ten koste van mezelf. Het welzijn van Paard en Mens: ja. Dit blijft mijn levenswerk. Maar niet langer ten koste van mijn welzijn. Wel op een manier die mijn welzijn kan combineren met het welzijn van paard en mens.

Kort samengevat: ik ga door met mijn revalidatie oefeningen, zo'n 2 à 3 uur per dag, op het tempo dat mijn lichaam aangeeft. Ik kan intussen 2 uur per dag aan de pc zitten zonder al te veel nek- en rugpijn, en die 2 uur gebruik ik voornamelijk om samenwerkingen te zoeken en achterstand met administratie en emails weg te werken. Stap voor stap. Kan ik de geplande zomerprogramma's mits de nodige hulp uitvoeren, prima. Kan ik ze niet uitvoeren, ook prima. Langetermijnplannen kan ik gelet de situatie niet maken, dus ik leef nu van dag tot dag en probeer van iedere dag het beste te maken. Ik aanvaard nu wat op mijn weg komt en binnen mijn mogelijkheden ligt en ik ben blij voor iedere dag zonder al te veel pijn. Herstellen blijft mijn prioriteit. Voor de rest nemen - saai, I know - huishoudelijke taken mijn dag in beslag - ik kan terug bijna alles zelf doen qua was en plas (behalve de stofzuiger de trap op en af dragen), maar het tempo ligt nog laag en ik dien regelmatig pauzes in te lassen. Dit lijkt waarschijnlijk banaal, maar het is een grote stap vooruit, in vergelijking vanwaar ik kom ... volledig afhankelijk van anderen. Is mijn situatie optimaal? Rooskleurig? Nee, verre van. Maar wat is ze fantastisch in vergelijking met hoe het enkele maanden geleden was! Primeur van het jaar: mijn laatste verhuisdoos is eindelijk uitgepakt - na 1,5 jaar stof gevangen te hebben!


Dus Marleentje, het gaat eigenlijk écht wel goed met me.
En ik mag hopen met jou ook.
Ik wens je ook graag super veel succes toe met je mooie Indigo project!
Dikke zoen, Anke & de Equiboosters.




Meer weten over Indigo?

zondag 15 januari 2012

Equiboost opleiding Filly Class 2012 - 21 tem 31 juli 2012

Wil je graag leren coachen met paarden ?
Ben je al paardencoach maar loop je soms vast en wil je begrijpen hoe paardencoaching echt werkt ?
Ben je op zoek naar een manier om je paard of jezelf beter te leren kennen ?
Heb je interesse in het Wezen Paard en wil je leren hoe je in eenheid met hen om kan gaan ?
Wil je op een ludieke manier families of teams begeleiden met paarden ?


Dan is de Equiboost Filly Class misschien iets voor jou.


Coachen met paarden leer je niet op een dag, evenmin op een cursus van enkele dagen of weekends - het is een jarenlang proces dat nooit lijkt te eindigen, waarbij je tijdens iedere paardencoaching sessie blijft bijleren en groeien als paardencoach. De paarden en de coachees vormen hierbij je belangrijkste leermeesters. Continue zelfreflectie, een open geest die niet (ver)oordeelt noch interpreteert, volop in het hier en nu durven leven, ook in de piste, en het inzicht dat iedere mens perfect weet wat voor hem/haar 'goed' is op het juiste moment, zijn enkele van de eigenschappen die van jou een succesvolle paardencoach zullen maken.

Een opleiding paardencoaching gaat, in tegenstelling tot wat mensen soms lijken te denken, niet over het aanleren van bepaalde kant-en-klare oefeningen met de paarden, waarbij oefening X persoon Y altijd van A tot Z brengt. Zo werkt het namelijk niet. Het geheim ligt erin, te weten wie voor je staat, wat hem of haar drijft, waar de oorzaak van een bepaald gedrag of overtuiging ligt, en hier op in te spelen met een oefening op maat. Dat vraagt inzicht in jezelf, in die ander, en in het paard dat als co-trainer met jou in de piste staat. Daarnaast heb je een grondig inzicht nodig in hoe paardencoaching eigenlijk werkt - een vraag die velen zich stellen maar slechts weinig beantwoord hebben. Wie uitgaat van een klassiek mensbeeld, zal vaak 'vast' lopen tijdens het paardencoachen en niet het gewenste resultaat bereiken. Begrijpen waar je mee bezig bent, is maw stap 1. Wie chirurg wil worden, gaat niet meteen aan de operatietafel staan, maar bestudeert eerst de anatomie, biochemie, enz.. In paardencoaching is dat net hetzelfde.


Paardencoaching is geen rationeel proces. Het is een ervarings- en belevingsgerichte coachingsmethodiek. Tijdens de Filly Class gaan we dus vooral veel DOEN. Uiteraard krijg je een diepgaand theoretisch kader, en worden er diverse 'klassieke' coachingstools aangekaart. We voorzien ook tijd om in te gaan op tal van praktische zaken die bij paardencoaching komen kijken zodat je een goed beeld krijgt van de mogelijkheden - en uitdagingen - van paardencoaching. Welke job kan ik nadien uitoefenen? Hoe pak ik dit aan? Waar moet ik rekening mee houden? Wie zijn mijn klanten? Welke zijn de struikelblokken? Hoe 'train' ik mijn paard om tot coachingspaard? Wat heeft mijn paard nodig om een goed coachingspaard te worden? Welke kosten moet ik voorzien? Hierbij is uiteraard ruimte om in te gaan op jouw persoonlijke vragen.


Zet je eerste stappen als paardencoach met je eigen paard

De Equiboosters zijn doorwinterde 'coachingspaarden'. Zij zullen anders reageren dan je eigen paard, voor wie paardencoaching nieuw is. Deze aanpak is 'even wennen' voor je paard. Equiboost bied je de mogelijkheid om de Filly Class met je eigen paard te volgen. Zo krijgt je paard samen met jou een paardencoaching training. Hieraan is geen meerkost verbonden. Tijdens de vrije momenten kan je bovendien onbeperkt gebruik maken van de diverse pistes, een ontspannende wandeling maken in de prachtige omgeving hier of het geleerde kort nog even oefenen. Afspraken ivm paardentransport kunnen eventueel met andere deelnemers gemaakt worden.


Voor wie?

De Equiboost Filly Class is toegankelijk voor iedereen.
Er is geen voorafgaande ervaring met paarden of met coaching vereist - alles wordt stap voor stap aangeleerd en uitgelegd.
De Filly Class vormt een verrijking voor zowel 'paardenmensen' als mensen die vanuit persoonlijke interesse of beroepshalve bezig zijn met persoonlijke ontwikkeling.
Een telefonisch interview omtrent je achtergrond, doelstellingen, verwachtingen, gaat vooraf aan de inschrijving.


Waar & wanneer?

Je verblijft op het Paardencoaching Center (http://www.centredecoachingequin.com/) in Montmarault, Frankrijk.
Enkele foto's vind je hier en hier, ook hier.
De Equiboost Filly Class gaat door van 21 juli t.e.m. 31 juli 2012.
 
Mensen die na afloop van de Filly Class graag nog enkele dagen langer op het domein willen verblijven of van hieruit de streek willen verkennen, kunnen optioneel tot 3 augustus verlengen.
 
 
Prijs
 
We houden onze prijzen bewust toegankelijk voor iedereen, zodat iedereen die gemotiveerd is om als paardencoach aan de slag te gaan, hiertoe de kans kan krijgen.

Filly Class: 1.350 euro (btw inbegrepen)
Verblijf (overnachtingen op basis van 3 of 4 persoonskamer, maaltijden, dranken): 800 euro (btw inbegrepen)
Paard: gratis
Verlenging (optioneel): 35 euro/dag/persoon


Diploma / certificaat

Een officieel erkend 'diploma' in paardencoaching bestaat tot op heden niet - nergens in Europa overigens. Laat je dus nooit het omgekeerde wijsmaken. Een collega paardencoach werd onlangs door de rechtbank veroordeeld wegens bedrog nu hij zich uitgaf als 'erkend paardencoach' die 'certificaties' afleverde. Meer informatie over officiële diploma's omtrent opleidingen met paarden vind je hier. Voor mensen die graag een papiertje wensen, zijn we altijd bereid een attest van deelname af te leveren.


In een notedop



HOE MINDER IK DENK, HOE MEER IK BEN. HOE MEER IK BEN, HOE MINDER IK DENK.

* De Equiboost Filly Class gaat door onder voorbehoud voldoende inschrijvingen (min. 5 deelnemers) en positieve evolutie gezondheidstoestand 

woensdag 11 januari 2012

Praktijkstage paarden en autisme 5 - 18 augustus 2012




Heb je een opleiding paardencoaching achter de rug en wil je graag met mensen met een autismespectrumstoornis aan de slag maar mis je de nodige ervaring ?

Werk je in een instelling waar mensen met autisme verblijven en zou je graag werken met paarden integreren in je job als opvoeder ?

Heb je zelf een kind met een autismespectrumstoornis en ben je nieuwsgierig naar het potentieel van paarden om een sterkere band met je kind op te bouwen ?


Schrijf je dan nu in voor de Equiboost praktijkstage 'Paarden en autisme' die doorgaat op het Paardencoaching Center in Frankrijk van 5 t.e.m. 18 augustus. Meer informatie vindt u hier.












maandag 9 januari 2012

Gat tussen wetenschap en spiritualiteit wordt kleiner

Wie bezig is met spiritualiteit of energetisch werk, is bekend met de scheiding tussen het fysieke, etherische en astrale lichaam, de wisselwerking tussen de verschillende chakra's, energievelden, hartcoherentie en de kracht van licht. De uitwisseling van energie tussen deze verschillende niveaus, alsook tussen mensen onderling, en tussen mensen en dieren, wordt door de massa vaak onbegrepen en wordt al jarenlang als 'bijgeloof' of 'zweverig' afgeschreven. Toch zijn het net deze - onzichtbare - zaken die datgene, waarbij de klassieke geneeskunde voor een raadsel staat, kunnen oplossen bij mensen.

Steeds meer wetenschappers onderzoeken de werking van wat biofotonen genoemd wordt. Ook hartcoherentie, waarbij onderzoek uitwees dat in tegenstelling tot wat doorgaans aangenomen wordt, niet de hersenen, maar het hart eerst informatie oppikt en de ware motor van het lichaam is, wint steeds meer veld. Deze recente onderzoeken, onderbouwd met de meest gesofisticeerde meetapparatuur, die met mondjesmaand doorsijpelen in de reguliere geneeskunde, zetten de klassieke, lees fysisch-mechanische visie op de werking van het menselijk lichaam, totaal op zijn kop. Een stille, trage, maar desalniettemin groeiende (r)evolutie is momenteel aan de gang. Genezen keert langzaam maar zeker terug naar zijn roots. Wat wetenschappers vandaag ontdekken en bewijzen, werd duizenden jaren geleden al wereldwijd toegepast.

De inzichten uit de kwantumfysica, de verzamelnaam die o.a. de morfogenetische of elektromagnetische velden omvat, leggen tegelijk uit hoe paardencoaching precies werkt. Inzicht in het 'hoe' van paardencoaching betekent dat je nog meer en nog sneller resultaat kan halen door mensen met paarden te gaan coachen. Equiboost nodigt alle paardencoaches en -therapeuten graag uit om zich te verdiepen in deze materie, zodat het beroep niet enkel op basis van de spectaculaire resultaten geloofwaardigheid verwerft, maar ook over een wetenschappelijk gefundeerde onderbouwing kan beschikken.

Een recente documentaire in het Frans en Engels hierover kan iedereen momenteel gratis via deze link bekijken:

http://interobjectif.net/the-living-matrix-en-francais-sous-titre/

Op de Equiboost blog werd in september al een toegankelijke introductie tot quantumfysica gepubliceerd. U vindt de link hier.

maandag 2 januari 2012

Un voeux d'amour pour 2012

Nous souhaitons tout simplement une année d'amour à tout le monde.
Amour.
Probablement un des mots les plus utilisés à travers le monde - et si souvent mal compris en même temps.

N'oubliez jamais que le véritable amour commence par l'amour de Soi.
A travers l'amour de Soi, l'amour pour l'autre peut naître, et la chaîne, qui lie chaque être vivant - homme, animal, plante, minéral - se met en route.
Comme Gilles nous enseigne: on attire ce qu'on rayonne.
Rayonnez l'amour, et recevez l'amour en abondance.
Sachez que l'énergie de l'amour est 3 fois plus puissante que l'énergie de la peur.
Chacun entre nous est libre de faire son choix - l'amour ou la peur.

Voici notre simple voeux pour cette nouvelle année 2012.
Mitakuye Oyasin.


Contrairement à ce que l'on croit, il n'existe que deux émotions :

L’AMOUR et la PEUR

S'il y a de la peur c'est qu'il n'y a pas d'amour.
Quelque chose vous tracasse? Cherchez la peur.
Chaque fois qu'une émotion négative se présente à nous, il se cache derrière une peur.


En vérité, il n'y a que deux mots dans le langage de l'âme : la Peur et l'Amour.


La peur est l'énergie qui contracte, referme, attire, court, cache, entasse et blesse.
L'amour est l'énergie qui s'étend, s'ouvre, envoie, reste, révèle, partage et guérit.

La peur enveloppe nos corps dans les vêtements.
L'amour nous permet de rester nu.

La peur s'accroche et se cramponne à tout ce que nous avons.
L'amour donne tout ce que nous avons.

La peur retient.
L'amour chérit.

La peur empoigne.
L'amour lâche prise.

La peur laisse de la rancoeur.
L'amour soulage.

La peur attaque.
L'amour répare.

Chaque pensée, parole ou action est fondée sur l'une ou l'autre émotion.
Tu n'a aucun choix à cet égard, car il n'y a pas d'autre choix.


Mais tu es libre de choisir entre les deux.

Ainsi, au moment où tu promets ton plus grand amour, tu accueilles ta plus grande peur car, aussitôt après avoir dit "je t'aime", tu t'inquiètes de ce que cet amour ne te soit retourné et, s'il l'est, tu te mets aussitôt à t'inquiéter de perdre l'amour que tu viens de trouver.

Cependant, si tu sais Qui Tu Est, tu n'auras jamais peur.
Car, qui pourrait rejeter une telle magnificence?
Mais si tu ne sais pas Qui Tu Es, alors tu te crois bien inférieur.

Fais l'expérience glorieuse de Qui Tu Es vraiment et de qui tu peux Être.



Leçon d'amour du Dalaï Lama
Merci à Junia pour ce partage