zaterdag 24 maart 2012

En wat beweegt, beweegt snel ...

Had ik een maand geleden nog het gevoel dat er 'iets beweegt', dan ben ik het vandaag wel zeker ... En des te meer sinds de beslissing genomen is om het hernemen van de Equiboost activiteiten uit te stellen.

De boodschap is duidelijk: hoe kan je mensen begeleiden om hun evenwicht te hervinden als je zelf nog niet in evenwicht bent ? Hoe kan je lichaam, geest, ziel van anderen op 1 lijn brengen als je eigen lichaam, geest, ziel niet op 1 lijn zitten ? De les was zo eenvoudig ... Je kan pas zorgen voor anderen als je eerst voor jezelf zorgt. Mijn moeder heeft me nog verteld, dat mijn vader dikwijls zei: Je moet eerst aan jezelf denken als je vooruit wil komen in het leven. Nochtans was mijn vader altijd de eerste om iemand te helpen, en leek het me vreemd dat net hij zoiets zou zeggen. Veel mensen denken, dat 'eerst aan jezelf denken' egoïstisch is. Ik behoorde zelf ook tot die categorie. Sinds de voorbije week begin ik steeds meer te geloven dat er veel waarheid schuilt in die woorden.


Op 20 maart hakten we de knoop door om ons zomerprogramma te annuleren. Nochtans impliceert dit opnieuw maandenlang geen inkomsten, terwijl de stapel onbetaalde facturen en brieven van de bank die de zoveelste verwijlintrest meedelen blijft groeien en inbeslagname Paardencoaching Center boven ons hoofd hangt. Wat dan ? Geen idee eerlijk gezegd. 1 ding telt nu. Eerst zorgen voor mezelf. Vandaag. De rest is voor later. Want ik leef vandaag. Niet morgen, maar vandaag. Hier en nu. 

Diezelfde avond liet de loodgieter weten dat ik het herstellen van warm water in 3 keer kan betalen (heb 3 weken zonder warm water gezeten, niet om te lachen bij quasi vriestemperaturen) en 2 dagen later had ik terug warm water.

Op 21 maart kreeg ik een uitnodiging om vakantie te nemen bij vrienden in het buitenland - vliegtuig, logement, vervoer, eten - alles cadeau. Je moet er echt eens tussenuit. Laat ons een tijdje voor je zorgen. "He dank je, is lief, maar nee, kan niet, kan geen oppas voor de dieren meer betalen en kan ze niet alleen laten". Plus het idee alleen al, iemand anders zomaar alles laten betalen ? No way. Ik ben geen schooier. Tegelijk kwam er met de post een gigantisch pakket aan, met design kleren van een vriendin met dezelfde maat als ik die een kleerkast heeft waar de collecties van minstens 3 boetieks in passen, met als boodschap 'Na 1,5 jaar zonder shoppen dacht ik dat dit wel plezier kon doen, deze heb ik dubbel gekocht'. Toch even een kropje in de keel gehad. Met betalen schijf 1 van de loodgieter zou er geen budget meer zijn om eten te kopen. Dan maar een week rijst eten, dacht ik dus. Als ze in Afrika jarenlang op rijst kunnen leven, kan ik het ook voor een week. Niets van. Uitnodiging voor etentje 's avonds op 21 maart. Tegelijk passeerde verre buurvrouw met enkele pakjes ingevroren 'lokale specialiteit', goed voor 3 maaltijden. Zomaar. Had ze nochtans nooit eerder gedaan en ik had ze sinds begin september niet meer gezien.

Op 22 maart kwam Maud van Cavalor op bezoek. Bleek dat haar hobby 'magnétisme' is. Hupla, een 'soin énergétique' voor de nek. En wat voor een ! Magische handen heeft deze dame. Ik voelde de energie letterlijk door mijn lichaam bewegen, alsof er 'iets' uit mijn lichaam gezogen werd. Sindsdien geen hoofdpijn en rugpijn meer gehad en veel minder nekpijn, zelfs een normale nachtrust gehad. Zelfs de grootste scepticus zou op dit punt beginnen twijfelen aan toeval. Maar er is meer. Vorige week had ik een elektrische snoeischaar weggegeven, nu deze te zwaar is voor mij om op te heffen. De man in kwestie wilde er voor betalen maar dat had ik geweigerd - ik had ze zelf van iemand gekregen, kon daar dus zelf geen geld voor vragen vond ik, en zelf zou ik deze toch niet meer kunnen gebruiken, dus waarom niet iemand er een plezier mee doen ? 's Avonds stond die man dus voor de deur, met als boodschap: Ik heb vorige week gezien dat er enkele bomen in je weide liggen (waren in december tijdens grote storm omgewaaid). Tijdens de Paasvakantie kom ik deze met mijn zoon voor je verzagen en leggen we het hout in je schuur, zo heb je volgende winter hout voor je kachel en is je weide proper om te hooien. Ah bon ?

Vrijdag 23 maart ging het verder. Ik kreeg 's voormiddags telefoon dat een subsidie-aanvraag goedgekeurd was, waardoor ik 2 maand lang de bank zal kunnen betalen met nog wat overschot. Nog enkele weken geduld en het geld staat op mijn rekening. Ik belde dus meteen om te laten weten dat ik mijn openstaande schuld voor mijn opleiding bij Guattari spoedig zou kunnen regelen (uiteraard betalingsprioriteit 1). 'Maar je inschrijfgeld is betaald Anke. Een medecursist heeft een chèque bezorgd. Wist je dat dan niet?' Eum ... nee dus. Traantjes. Gebeld naar de medecursist om te vragen Waarom? Antwoord: Omdat je niet beseft hoeveel je bijbrengt aan onze groep gewoon door wie je bent en omdat het tijd is dat je begrijpt hoe graag je gezien bent. Nog meer traantjes vaneigens. Die mens is nota bene zijn huis aan het renoveren en kan zijn centjes zelf goed gebruiken. 's Namiddags stond een buurman voor de deur, met de mededeling 'We hebben onze grond omgeploegd om onze moestuin voor te bereiden. Maandag komen we jouw tuin omploegen zodat je deze zomer verse groentjes hebt. Waar wil je hem ?' Ah. Wel ... ok ... bedankt ... ginder zeker, bij de regenput, om wat stadswater te besparen ?

Zaterdag 24 maart kwam Jacqueline een ganzenei brengen. Had ik nog nooit van dichtbij gezien. Gigantisch is die dooier, vult meteen een hele pan. Heerlijk was mijn eerste ganzenei-omelet (echt aan te raden) - en opnieuw een maaltijd die uit de hemel kwam vallen. Jacqueline bracht ook een uitnodiging voor haar verjaardagsfeest, met dj en eten en alles er op en er aan. Leuk, een feest ! Kan me mijn laatste feest zelfs niet meer herinneren ... En een kennis kwam vertellen dat het beter ging met haar hond. Haar hond mankte al meer dan een maand en haar dierenarts had gezegd 'artrose, niets aan te doen'. Haar hond had zo veel pijn dat hij al serieus wat gewicht verloren was. Ik had dat beestje - afin ... beestje ... een Sint Bernard - eens bekeken en betast en snapte niet hoe haar dierenarts zo'n duidelijke zwelling op het gewricht had gemist. Daar zat massa's vocht in, geen artrosevorming dus. Ik had haar ontstekingsremmer, die ik op voorraad liggen heb in geval de Equiboosters iets zouden voorhebben (je wil hier absoluut geen dierenarts aan je paarden laten komen, keizersnede bij koeien is het enige dat ze lijken te kunnen hier in de streek), gegeven in aangepaste dosering en toonde haar hoe ze de hond door massage wat kon ontlasten. Als er iets is dat ik kan doen voor je, zeg het me ! Eum ... aarzel aarzel (zit nog in de leerfase 'hulp vragen') enkele dagen op de Equiboosters passen, zou dat lukken denk je ? Natuurlijk, ik heb zelf 10 jaar een paard gehad, vertrek maar, maak je geen zorgen ! Tiens ... toeval ?


Wat doe je dan in zo'n geval ? Juist. Bibi gaat op congé.

Als leerles dat je niet altijd sterk hoeft te zijn. Dat het ok is om anderen eens voor jou te laten zorgen. Zonder schuldgevoel. Niet als 'arme ik' in de 'hulpbehoevende' slachtofferrol, maar gewoon, 'omdat je het waard bent' (knipoog L'Oréal). Om het evenwicht tussen geven en nemen te herstellen. Om mijn evenwicht te herstellen.

Moraal van dit lange verhaal: wat je geeft, komt in veelvoud terug ...

Of zoals Gilles zegt: wie bereid is om alles te verliezen, heeft alles te winnen.


Aan alle mensen die het momenteel moeilijk hebben, zou ik graag het volgende willen zeggen: je trekt aan datgene waar je je aandacht op richt. Heb je emotionele, relationele, financiële, gezondheids- of andere problemen: dan zullen deze blijven bestaan, mogelijks verergeren, zolang je aandacht schenkt aan het probleem, en ongerust, bang, twijfelend, onzeker of krampachtig op zoek gaat naar een oplossing. Je mag doen wat je wil, het probleem zal blijven bestaan, want iedere negatieve emotie geeft aanleiding tot het aantrekken van meer of ergere negatieve situaties. Je kan wel zeggen: jamaar, ik ben toch positief bezig, ik zoek toch naar een oplossing, ik blijf toch niet bij de pakken neerzitten, ik onderneem toch actie ? Dat dacht ik dus ook het voorbije anderhalf jaar. Feit is: het antwoord ligt NIET in de ACTIE die je onderneemt. Het antwoord ligt in het GEVOEL dat achter de actie steekt. Alles wat ik het voorbije 1,5 jaar ondernomen hebt, was gestoeld op 1 idee: ik MOET het werk hernemen, ik MOET de Equiboost activiteiten heropstarten, ik MOET mezelf forceren, want ik wil het Paardencoaching Center niet verliezen. Een goede intentie, de wil om iets te creëren, volstaat blijkbaar niet. En het resultaat hiervan was, dat ik maand na maand een stap dichter stond bij het Paardencoaching Center te verliezen. De situatie om me heen, het feit dat de verzekering weigert te betalen, kan ik niet veranderen. Maar ik kan wel mijn gevoel veranderen. Ik ben meester over mijn gevoel. Ik ben meester van mijn gedachten. Ik ben meester van mijn focus. Ik beslis waar ik mijn aandacht op richt. Het antwoord ligt in wie je wil ZIJN. Ik kies wie ik wil ZIJN. En ik wil VRIJ, gelukkig en pijnloos zijn. De ACTIE die hiervoor nodig is, volgt helemaal vanzelf zodra duidelijk wordt wie je wil ZIJN. Het enige dat voor een omkering van een situatie kan zorgen, is ALLES LOSLATEN en blijven VERTROUWEN dat ALLES GOED IS ZOALS HET IS, de antwoorden en oplossingen naar je toe laten komen ipv ze zelf te gaan zoeken of forceren.


Natuurlijk is dat gemakkelijker gezegd dan gedaan. Hoe je dat doet ? Eigenlijk is het vrij eenvoudig. Denk na over wie je wil ZIJN als mens. Niet over wat je wil HEBBEN. Alles wat je hebt is illusie, en kan van vandaag op morgen verdwijnen, buiten je wil om. En als de angst opduikt om iets of iemand te verliezen - in mijn geval het Paardencoaching Center, in jullie geval misschien een job, een partner, een woning - probeer dan even deze magische woorden: so what ? So what als ik het Paardencoaching Center verlies ? Het is een teken dat er iets beters op me wacht. So what als ik die job, partner, woning 'verlies' ? Het is een teken dat iets beters op je wacht. En dat nieuwe kan niet komen zolang het oude er nog is. Betekent dat dat het je niet kan schelen ? Nee. Natuurlijk kan het je iets schelen als je je job of partner of woning of ... 'verliest'. Het betekent dat je jezelf geen kwaad wil doen door te vechten tegen iets dat groter is dan jezelf of buiten je wil om gebeurt. Het betekent dat je jouw welzijn op de eerste plaats zet. Want iedere minuut die je leeft met twijfel, onzekerheid, angst is een verloren minuut die je nooit meer terug kan krijgen. Koester iedere minuut. Iedere ademhaling. En leef zoals een paard: no fear, no anger.


Meer nieuws dus na de vakantie :-)

dinsdag 20 maart 2012

Alle Equiboost activiteiten en programma's opnieuw afgelast

Ons huidig revalidatieprogramma blijkt niet te volstaan om zelfs maar de gewone dagelijkse taken uit te voeren bij het verzorgen van de paarden, het huishouden en het onderhoud van het Paardencoaching Center.

Pijn in nek en rug nemen terug toe, nu de meeste taken hier fysiek belastend werk impliceren. Samen met de pijn keren ook de andere symptomen zoals hoofdpijn, verstrooidheid, vergeetachtigheid en concentratiestoornissen terug. Autorijden en werken op de pc worden steeds lastiger.

In deze omstandigheden is het niet mogelijk om op een veilige en verantwoorde manier paardencoaching activiteiten te organiseren. Aangezien er op korte termijn geen duurzame oplossing mogelijk blijkt, de situatie erger wordt ipv beter, en we binnen enkele weken of maanden niet terug in het ziekenhuis willen belanden, hebben we op advies van de behandelende artsen beslist om alle geplande zomerprogramma's te annuleren, waarvoor onze excuses. Onze gezondheid komt nu op de eerste plaats.

De déjà vu met vorig jaar is enorm. Toch bestaat er een groot verschil: vorig jaar overheerste er een immense weerstand bij het idee de activiteiten te moeten stilleggen - 'dat mag niet', 'dat kan toch niet' en hebben we ons lichaam tot het uiterste geforceerd 'nog beetje op de tanden bijten dat zal wel overgaan'. Dit jaar is het gevoel - alhoewel verre van blij of tevreden - iets rustiger ; aanvaarding van de situatie begint door te dringen - 'het is wat het is', 'meer dan mijn best kan ik niet doen' is in de plaats gekomen. Wat nog steeds niet betekent dat we opgeven. Tijd zal uitwijzen waar dat ons brengt.

Alvast een grote merci aan de vrijwilligers die een deel van hun Paasverlof vrijmaken om een handje te komen toesteken.

zaterdag 17 maart 2012

10 aspects of Ascension

Although we can't support everything Mrs Suzan Caroll claims, we do support her interpretation of Ascension below as we have experienced the different steps as she described. It's certainly not an easy task to put an invisible and initially unconscious process into accessible and easy-to-understand words. So well done Suzan.

For people to whom this topic is new: even if you wouldn't want this to happen to you - it will, in fact it already has, it is happening to you too, right now, for the very simple reason that the light that is mentioned here, is the sunlight and the light of the sun is everywhere and its frequency keeps on increasing, at a very high pace. This is why many people now take career changes, find peace of mind, or just the opposite: feel more scared or angry, resulting in seemingly crazy acts of agression or despair sometimes. And it will go on like this in the next months to come, the intensity will increase even further. No one will 'see' it, but everybody will 'feel' it. So please don't panic - this is a positive evolution although sometimes it might look the opposite. Your feeling of discomfort will vanish as soon as you understand it, where it is coming from, accepting it, and recognizing it for what it is - nothing but a memory. You can take a look at our blog post (type in search: Dieter Broers) to better understand the impact of the sun light on the human psyche, described by science.



1)   Downloading the multidimensional light and unconditional love that is entering us through our Crown and settling in to our opened Third Eye and High Heart.

 2)   Loving that light and love so much that we can allow it to travel into the hidden darkness and fear of our deepest subconscious self.

3) As we travel the fourth dimension of formerly unconscious self, we allow the multidimensional light to reveal and heal any hidden fear/darkness to our conscious self. With the conscious awareness of our wounding, we can learn to use the power of unconditional love to heal our wounded ego-self.

4)  Through the process of revealing and healing our fear with light and love, we learn unconditional love and detached compassion for our body, reality, experiences and persistent reactionary patterns (behaviors) that we formerly identified as our "self."

5)   As we integrate the multidimensional light, unconditional love and detached compassion into our consciousness and our physical body, we begin the process of activating our multidimensional Lightbody. This activation initiates inter-dimensional travel.

6) Our inter-dimensional journeys into the higher worlds via our multidimensional consciousness serves to further activate our Lightbody. At this we began to emanate multidimensional light and unconditional love from the Core of our Self and out through our Third Eye and High Heart. It is the emanation of this higher expression of our SELF that begins the opening of our Inner Ascension Portal. This Portal acts much like a compass to guide us on our process of returning to the Multidimensional Being of light that we have always been. This open Portal allows us more intimate communication and communing with the higher frequencies of reality.

7)    At this point we must SURRENDER to whatever happens. It is this surrender that allows us to begin our Final Initiation. Within this Final Initiation we will take a deep look into our deepest subconscious to love and free any and every fearful thought, emotion, memory and behavior that has impeded our complete connection with our Multidimensional SELF. It is these final, unconscious elements of our ego that have dis-allowed our full return to Lightbody and de-railed our Personal Ascension. It is during this phase of ascension that we begin to consciously experience more and more expressions of our Multidimensional SELF.

8)  NOW, it is vital that we believe, know and accept that everything that happens and everything in our life is PERFECT. By this point of ascension we realize that we are ONE with Planet Earth, and we dedicate our efforts not just to our personal ascension process, but to the process of Planetary Process, as well. In fact, our main dedication is to the Planetary Ascension because we have learned that we infinite, Multidimensional Beings who cannot die.

9)   With the acceptance that ALL is perfect, we can embrace the innocence and purity of our Divine Child, the part of us that has never forgotten our SELF. Within this purity and innocence, we can actively await the re-birth of our Lightbody and ascension experience with a Clear Mind and Open Heart. Furthermore, we perceive our Multidimensional SELF to embrace not only planet Earth, but Her Solar Family, as well. Hence, inter-dimensional communication is becoming normal.

10)  By this phase of ascension, we are in contact with several, if not many expressions of our higher dimensional SELF. Hence, we realize that our SELF encompasses the entire Milky Way Galaxy because we have entered our full Galactic Consciousness. Now, we must face the most difficult challenge of releasing whatever remnants of ego still remain. We would like to think that all ego is gone, but as long as we hold an earth vessel and live within our third dimensional life, our ego is called to duty so that it can control our Physical life. Now our great challenge is to release ALL control of our physical life to our Multidimensional SELF. In other words, now is the time to just --- LET GO! 

woensdag 14 maart 2012

Wie heeft zin in een weekje tuiniervakantie in Frankrijk tijdens de Paasvakantie ?

Het is officieel: de lente is gestart, de vrieskou is voorbij. Waarom we dat denken ? Van weerman Oro kunnen we veel leren.

Een vijftal jaar geleden begon Oro plots ongecontroleerd zijn hoofd te schudden - kleine knikjes, op en neer, onverwacht, vrij hevige en bruuske bewegingen. Dat deed hij voordien niet. Paardrijden werd onmogelijk. De toenmalige dierenarts kwam op controle en stelde op basis van de 'symptomen' als diagnose 'hersentumor'. Oro moest meteen naar het ziekenhuis voor een reeks onderzoeken. Ola ola, wacht een minuutje, toch maar even een 2de opinie vragen aan onze leermeester intuïtieve communicatie met dieren, Barbara Morisson, want een bezoek aan de dierenkliniek is een enorm stresserende ervaring voor paarden, nu zij alle pijn en angst van hun soortgenoten die er verblijven, oppikken. Zelfs een gezond, rustig paard zal er onrustig worden. Barbara kon geen hersentumor detecteren, dus Oro bleef mooi in de weide staan. Een tiental dagen later hield het hoofdschudden vanzelf op. Het jaar erop was het terug hetzelfde liedje, rond dezelfde periode. Na een week of twee verdween het hoofdschudden opnieuw. Een homeopatisch dierenarts deed een test, en Oro bleek allergisch te zijn voor pollen. De jaren daarop hielden we het tijdstip van het hoofdschudden goed in de gaten, en het bleek dat er na het hoofdschudden van Oro geen lange vriesperiodes meer waren. Vandaag is Oro terug gestart met hoofdschudden, vandaar dus signaal dat de lente gestart is.

En met de lente ontluikt natuurlijk ook al het groen. De bloementuin, kruidtuin, moestuin en boomgaard zijn na de strenge winter toe aan een opknapbeurt.

Groene vingers die zich geroepen voelen om van het Paardencoaching Center terug iets moois te maken, zijn welgekomen. Bedankt trouwens Kathleen, voor de suggestie. Hierbij wat extra info.



Waar?
Paardencoaching Center Chez Oro, 03390 Montmarault, Allier (Auvergne - Frankrijk)

Wanneer?
7 tem 14 april 2012

Aangeboden?
Gratis verblijf in onze gîte. U krijgt een kamer voor 3 à 4 personen ter beschikking, dus u kan uw partner en/of kind(eren) en/of enkele vriend(inn)(en) meebrengen. Zij kunnen zich naar hartelust uitleven op ons prachtige domein en kunnen ook terecht in de speelzaal met pingpong tafel, gezelschapsspelletjes, enz.. In de gemeenschappelijke keuken is alles voorzien om te koken (borden, bestek, potten en pannen, koelkast, fornuis, microgolfoven, enz.). Er zijn 2 gemeenschappelijke badkamers, 1 voor mannen, 1 voor vrouwen. Er is ruimte genoeg om uw auto te parkeren. We geven u graag tips om leuke plekjes in de buurt te verkennen (Middeleeuwse stad Moulins, Puy de Dome, monding van de Sioul, pretpark PAL, ...). Water, gas en elektriciteit zijn ook inbegrepen in uw verblijf. Hoofdkussens en dekens zijn beschikbaar, lakens en kussenslopen dient u zelf mee te brengen, net zoals handdoeken. We vragen u wel om de woning netjes achter te laten bij vertrek.

Gevraagd?
Laat uw creativiteit en vakmanschap enkele uurtjes per dag de vrije loop in de tuin ! We hebben zeer weinig materiaal, wat u kan meebrengen van thuis om te gebruiken is dus zeker welgekomen.

Aantal plaatsen?
Er zijn 4 kamers met in totaal 15 slaapplaatsen.


Waar komt u terecht?
Hier vindt u foto's van het domein.

Vragen?
anke@equiboost.com


Misschien tot binnenkort ?

Groene vingers in 2011

donderdag 1 maart 2012

Als 'dat kan toch niet' 'kan wel' wordt

Soms is 1 mens genoeg om 'dat kan toch niet' om te toveren naar 'kan wel'.

1 daad van 1 mens kan een wereld van verschil maken.

1 kleine actie kan soms grote gevolgen hebben.

En dat is wat we vandaag mochten ervaren.

Ondersteuning is onderweg. Jawel beste mensen, je leest het goed. Ondersteuning is onderweg. Niet voor een weekend of enkele dagen, zoals het voorbije anderhalf jaar het geval was - en uiteraard zeer welkom was. Met een beetje geluk 2 maand lang. 2 maand lang geen zorgen over de paarden, geen zorgen over zware dingen heffen, 2 maand lang zonder pijn liggen in het vooruitzicht. Wat een luxe ! Wat een energie maakt enkel het idee hieraan vrij ! 2 maand lang onder vrienden zijn, samen koken, lachen, uitwisselen over de paarden - heerlijk gewoonweg. Na 1,5 jaar terug iets dat als een normaal leven aanvoelt. Nog een maand geduld en het is zover - als er niets tussenkomt tenminste, want met het leven weet je nooit, dat stuurt je allerlei verrassingen.

En dat alles dank zij 1 bijzondere dame.

Had ik gisteren nog het gevoel dat er iets in beweging aan het komen was, dan ben ik het vandaag wel zeker. Waw !